Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Greek Parody!

Στην Ελλάδα, στη Θεσσαλονίκη, στο δήμο Συκεών, οι τεχνικές εταιρίες που αναλαμβάνουν τα έργα, υπό την αυστηρή επίβλεψη του δήμου, παίρνουν πάντα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας και μάλιστα με τα τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα! (κλικ για μεγέθυνση)


Albantech



Βλέπουμε παραπάνω πώς το υπερσύγχρονο μηχάνημα Albantech αποτρέπει τα αυτοκίνητα από το να κινηθούν στο δρόμο όπου εκτελούνται για χιλιοστή φορά φέτος εργασίες!
Update: Η ταμπέλα με το υποχρεωτικό σήμα για κατεύθυνση προς τα αριστερά βρίσκεται στην οροφή του αυτοκινήτου και δεμένη στη σχάρα!

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009

Κύριε Ελέισον!

Την στιγμή που όλες οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα, με μπροστάρη το ίδιο το κράτος, αναστενάζουν από την οικονομική κρίση, υπάρχει μια "εταιρία" που πραγματικά δεν την αγγίζει τίποτα. Έχει μόνιμη και σταθερή πελατεία, επιδοτείται συνεχώς από το κράτος, έχει μεγάλη κινητή και ακίνητη περιουσία και στην κατοχή της ανήκουν πολλές μετοχές και επιχειρήσεις.
Όπως καλά καταλάβατε μιλάω για την Εκκλησία της Ελλάδος η οποία πέραν των όσων προανέφερα αρνείται πεισματικά να φορολογηθεί -όπως συμβαίνει και με τα πατριαρχεία και την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία- και ψάχνει να βρει τρόπους να αμυνθεί στα σχέδια της κυβέρνησης που βαδίζει ολοταχώς προς την ψήφιση νόμου για την φορολόγηση τουλάχιστον των επιχειρήσεών της. Η Εκκλησία της Ελλάδος θεωρείται Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ), σαν τα μουσεία δηλαδή, γι' αυτό και η φορολογία της είναι ελάχιστη. Θα μπορούσα ως ένα σημείο να το κατανοήσω αυτό αν πέρα από τα παγκάρια και τις δωρεές που γίνονται η Εκκλησία δεν είχε άλλους πόρους. Εδώ όμως μιλάμε για μια τεράστια ακίνητη περιουσία, για έσοδα από πολλές επιχειρήσεις, για μετοχές και επιπλέον το κράτος δίνει και επιδότηση!
Αναλυτικά στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 8/11/2009 σε άρθρο της Μαρίας Παπουτσάκη διάβασα τα παρακάτω και άλλα πολλά, και έμεινα άναυδος:
  • Η Κεντρική Οικονομική Υπηρεσία της Εκκλησίας διαχειρίζεται 1300 ακίνητα, από τα οποία 260 είναι κατοικίες, 440 επαγγελματικές στέγες και 600 οικόπεδα. Το 2007 τα έσοδα από ενοίκια ήταν 11,3 εκ. ευρώ ενώ το 2010 αναμένεται να φτάσουν τα 17,7 εκ ευρώ!
  • Από τρεις χώρους στάθμευσης που διαχειρίζεται η Ανώνυμη Εταιρία Χώρων Στάθμευσης (κάποια σχέση έχει με την Εκκλησία) η Εκκλησία πήρε το 2008 ενοίκια 770.000 ευρώ. Η Εταιρία αυτή θα κάνει επένδυση "πράσινης ενέργειας", φωτοβολταϊκά κ. α. ύψους 4,5 εκ ευρώ.
  • Η Εκκλησία της Ελλάδος έχει στην κατοχή της περίπου το 2% των μετοχών της Εθνικής Τράπεζας που μεταφράζεται σε μετοχές αξίας 250 εκ ευρώ.
  • Στην κατοχή της επίσης έχει 1.292.300 στρέμματα από τα οποία 367.000 είναι δασικές εκτάσεις, 735.300 βοσκότοποι και 190.000 γεωργική καλλιεργήσιμη γη.
  • Η Εκκλησία της Ελλάδος ώς ΝΠΔΔ δεν πληρώνει φόρους.
  • Για την μισθοδοσία του κλήρου το κράτος πληρώνει 237.120.000 ευρώ
  • Το μόνο που πλήρωσε η Εκκλησία τον τελευταίο χρόνο ήταν το ΕΤΑΚ που ανερχόταν στα 700.00 ευρώ.
Αφού, λοιπόν, η Εκκλησία και οι παπάδες της είναι τόσο φιλάνθρωποι και άγιοι και ακολουθούν το χριστιανικό πνεύμα γιατί δεν κάνουν μια μικρή δωρεά από τα εκατομμύρια ευρώ που έχουν στους καταχρεωμένους Έλληνες να βοηθήσουν λίγο την κατάσταση; Γιατί μας πουλάνε παραμύθια για ιεραποστολές στην Αφρική και την Ελλάδα την έχουν χεσμένη κανονικά;
Μήπως είναι καιρός να ξετινάξουμε από πάνω μας αυτή τη μούχλα που λέγεται Εκκλησία;

Τρίτη, 03 Νοεμβρίου 2009

Πολιτικές Αλήθειες ή Μικροκομματικά Ψεύδη;

Ο Καραμανλής μπορεί να αποχώρησε αλλά το χάος που άφησε τόσο στη χώρα όσο και στο κόμμα του είναι τεράστιο. Έτσι, τώρα που μας "άφησε", άρχισαν να βγαίνουν στη φόρα κάποια πράγματα που σε μερικούς μπορεί να ήταν γνωστά αλλά στον περισσότερο κόσμο φαντάζουν ακόμα και σήμερα σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Είναι άραγε αλήθεια τα όσα μου είπε κάποιος γνωστός μου, αμετανόητος νεοδημοκράτης, για τον πρώην πρωθυπουργό. Μπορεί να είναι μπορεί και όχι, πάντως έχει ενδιαφέρον έστω και από την σατιρική τους πλευρά να τα δούμε:
1. Όλοι οι άνθρωποι του κοντινού κύκλου του Καραμανλή (προσωπική φρουρά, γραμματείς κ.α.) τον έβλεπαν πολλές φορές να παίζει παιχνίδια σε μια τεράστια οθόνη με την παιχνιδομηχανή του. Νομίζω ότι κάποια στιγμή και ο Μητσικώστας τον σατίριζε κάνοντας ότι παίζει playstation. Μάλλον δεν ήταν τυχαίο!
2. Στο καθημερινό του πρόγραμμα είχε πάντα, απαραίτητα περίπου στις 14.00 η ώρα, το μεσημεριανό του φαγητό. Σχεδόν παρατούσε όποια ασχολία είχε όταν έφτανε η ώρα του γεύματος και εκνευριζόταν όταν δεν μπορούσε να το κάνει λόγο σημαντικής δουλειάς. Άμα κρίνουμε από τα κιλά του σίγουρα θα συμπεράνουμε ότι δεν έκανε δίαιτα.
3. Πολλές φορές γευμάτιζε σε συγκεκριμένες ταβέρνες. Θεωρούνταν από τους καλύτερους πελάτες. Αυτό ίσως να μην είναι απαραίτητα κακό. Το κακό είναι ότι πολλά από αυτά που έλεγε και έκανε τα άκουγαν οι σερβιτόροι και οι εστιάτορες. Όπως για παράδειγμα ότι όταν έτρωγε και τον έπαιρνε κάποιος τηλέφωνο έλεγε: "ωχ ο μαλάκας ο Τάδε (υπουργός) είναι, τι θέλει τέτοια ώρα" και του το έκλεινε. Μάλλον κάπως έτσι βγήκε και η βρώμα για τους "νταβατζήδες" που είχε πει!
Και εμείς περιμέναμε να μας κυβερνήσει!

Κυριακή, 01 Νοεμβρίου 2009

Τα χάλια της ΕΥΑΘ!

Ρε δεν το κλείνετε!
Μιας και πιάσαμε, λοιπόν, τις ιστορίες για τις δημόσιες υπηρεσίες και τους υπαλλήλους σε αυτές, λέω να το συνεχίσω για να δούμε σε πόσο κακό χάλι βρίσκονται, αλλά και πόσο πολύ δουλειά έχει να κάνει η νέα κυβέρνηση αν θέλει να βάλει σε τάξη αυτή τη χώρα. Αυτή τη φορά θα αναφερθώ στην ΕΥΑ(Θ) (ύδρευση-αποχέτευση Θεσσαλονίκης) με μια κωμικοτραγική ιστορία που συνέβη σ' ένα φίλο μου.
Πριν ξεκινήσω όμως να σας αφηγούμαι το "κυρίως πιάτο" της ιστορίας πρέπει να πω κάποια πράγματα που θα την κάνουν πιο κατανοητή. Ο φίλος μου αποφάσισε να αγοράσει ένα διαμέρισμα που πουλούσε μια θεία του. Η οικοδομή ήταν ενός έτους, δηλαδή καινούρια, αλλά οι ατασθαλίες και οι παρανομίες του εργολάβου τεράστιες. Συν της άλλης το διαμέρισμα που αγόρασε ο φίλος μου το είχε νοικιάσει από τη θεία του ένας τσιγγάνος του οποίου οι καταστροφικές τάσεις ήταν ατελείωτες αλλά και οι πληρωμές του απέναντι στις διάφορες πάγιες και μη οφειλές του ανύπαρκτες. Όπως καταλαβαίνετε ότι οι λέξεις ενοίκιο, ΔΕΥ, ΕΥΑΘ ήταν άγνωστες έννοιες γι' αυτόν.
Τώρα, το μπέρδεμα με την εταιρία ύδρευσης ξεκινάει από τη στιγμή που ο εργολάβος παρέδωσε την οικοδομή και ζητήθηκε από την ιδιοκτήτρια (την θεία του) να τοποθετηθούν τα ρολόγια της υδρομέτρησης. Ο υδραυλικός που έκανε τις εγκαταστάσεις είχε κρεμάσει σε κάθε βάνα του υδροστασίου το ανάλογο ταμπελάκι (όπως γίνεται σε όλες τις οικοδομές) που έλεγε σε ποιο διαμέρισμα άνηκε, ώστε ο τεχνικός που θα έβαζε τους υδρομετρητές να ξέρει να σημειώσει που θα γίνεται η κάθε χρέωση. Εδώ κάπου αρχίζει και το μεγάλο πανηγύρι. Ένα λάθος του υδραυλικού που μπερδεύει το διαμέρισμα του τρίτου ορόφου (αργότερα του φίλου μου) με το μαγαζί που υπήρχε στο ισόγειο (το οποίο ήταν ακόμα ανοίκιαστο και διαθέσιμο) σε συνδυασμό κατόπιν με την απόλυτη "επαγγελματικότητα" που έδειξε ο τεχνικός, και έρχεται το χάος. Καλείται, λοιπόν, ο τεχνικός να τοποθετήσει τα ρολόγια ώστε να υπάρχει νερό στα διαμερίσματα. Ζητείται, από τη θεία, να βάλει όλα τα ρολόγια πλιν αυτό του μαγαζιού που ήταν ανοίκιαστο για το οποίο θα έβαζε όταν βρισκόταν ενοικιαστής. Ο τεχνικός, όμως, τη συμβουλεύει και της προτείνει να βάλει κι εκεί ρολόι χωρίς να κάνει έτηση σύνδεσης, απλά σημειώνοντάς το στα χαρτιά του, οπότε όταν χρειαστεί να το συνδέσει να είναι έτοιμο. Και όλο αυτό επειδή, όπως είπε, είναι ο μοναδικός τεχνικός για την δυτική Θεσσαλονίκη, πράγμα που σημαίνει ότι για να ξανάρθει να βάλει ρολόι θα περάσουν 2-4 μήνες, ενώ αν υπάρχει ήδη ένα η σύνδεση γίνεται αμέσως! Τι να κάνει η γυναίκα το δέχτηκε, ούτως ή άλλος αυτή δεν επιβαρυνόταν ούτε εμπλεκόταν σε κάτι και ουσιαστικά το υδρόμετρο αυτό ήταν σαν να μην υπήρχε!
Προσέξτε τώρα το μπέρδεμα που έγινε: έχουμε ένα ρολόι που έχει συνδεθεί με το δίκτυο του μαγαζιού, στο οποίο δεν υπάρχει ενοικιαστής άρα δεν καταναλώνεται νερό παρά μόνο πάγιο, αλλά η χρέωσή του πηγαίνει στον ενοικιαστή του τρίτου ορόφου, βάση των συριακών αριθμών του υδρομέτρου και ένα ρολόι που έχει συνδεθεί στο δίκτυο του τρίτου ορόφου το οποίο προορίζεται για το μαγαζί αλλά ακόμα δεν υπάρχει πουθενά επίσημα στην ΕΥΑΘ άρα δεν υπάρχει ούτε πάγιο και ούτε, φυσικά, γίνεται κάποια μέτρηση! Με λίγα λόγια ο τσιγγάνος που νοίκιασε το σπίτι του τρίτου έκανε πάρτι. Χρέωνε τα απίστευτα κυβικά νερού χωρίς να επιβαρύνεται καθόλου, αφού η μέτρηση γινόταν από ένα ρολόι που δεν το ήξερε κανένας και δεν το έδιναν και σημασία, ενώ σε αυτόν ερχόταν μόνο το πάγιο του μαγαζιού, το οποίο δεν πλήρωνε και από πάνω! Το μόνο θετικό ήταν ότι είχαν δηλώσει το όνομα του τσιγγάνου στα συμβόλαια της ΕΥΑΘ σαν καταναλωτή αυτού του διαμερίσματος.
Φτάνουμε, λοιπόν, στη φάση όπου ο φίλος μου αγοράζει το διαμέρισμα, ο τσιγγάνος το ξενοικιάζει και φεύγει και αφού έχουν καλέσει, όπως προβλέπεται, ξανά τον τεχνικό να μετρήσει τα υδρόμετρα ώστε να πιστοποιήσει πόσα κυβικά υπήρχαν πριν την αλλαγή -εδώ να σημειώσω ότι τις μετρήσεις των ρολογιών για να μας έρθει ο λογαριασμός τις κάνει άλλο συνεργείο και όχι ο τεχνικός που τα τοποθετεί, το οποίο είναι πιθανότατα και ιδιωτικό- πηγαίνει με τη θεία του στα γραφεία της ΕΥΑΘ να κάνει αλλαγή ονόματος ώστε οι χρεώσεις να έρχονται πλέον σε αυτόν.
Συναντιόμαστε με τον φίλο μου μόλις έχει τελειώσει από την ύδρευση και ακολουθεί η εξής συζήτηση:
Ε (εγώ): Τι γίνεται ρε συ, ταλαιπωρημένο σε βλέπω!
Φ (φίλος): Να μην είμαι. Σχεδόν οχτάωρο έκλεισα στην ΕΥΑΘ και παραλίγο να μην βγάλω άκρη. Ξέρεις πόσους ορόφους έχει το κτήριο;
Ε: Πόσους;Ενότητα  σε  παράθεση  (Blockquote)
Φ: Εφτά! Ε, τους τέσσερις του ανεβοκατέβηκα εκατό φορές και επειδή ανέβαινα και κατέβαινα έναν κάθε φορά το έκανα με τα πόδια. Άσε που μάλωνα συνέχεια.
Ε: Γιατί, τι έγινε; Ενότητα  σε  παράθεση  (Blockquote)Μου εξηγεί την παραπάνω ιστορία
Ε: Και τι σου είπαν, δηλαδή, όταν πήγες εκεί;
Φ: Ο τεχνικός τους όταν ήρθε προχτές να κάνει τις μετρήσεις, όπου ήμουν κι εγώ μπροστά, είδε ότι το δικό μου ρολόι έχει χρεωμένα μόνο 5 κυβικά νερού αλλά πρόσεξε και το άλλο το δεύτερο ρολόι το οποίο δεν είναι καταχωρημένο και έχει 270 κυβικά περίπου, δηλαδή 450 ευρώ! Αφού κατάλαβε το λάθος αναγκαστικά άλλαξε τα ρολόγια και τα έβαλε όπως έπρεπε. Αμέσως όμως η θεία μου χρεωνόταν τα 450 ευρώ που κατανάλωσε ο τσιγγάνος. Αυτή, βέβαια, δεν δεχόταν να τα πληρώσει αλλά χωρίς την εξόφληση του λογαριασμού δεν γινότανε αλλαγή στο όνομα. Από την άλλη οι υπάλληλοι της εταιρίας έπρεπε σε κάποιον να βάλουν τη χρέωση για ένα ρολόι που μέχρι τώρα δεν υπήρχε. Στον τσιγγάνο δεν το έβαζαν διότι είχε ήδη χρεωμένο στο όνομά του το άλλο ρολόι με τα 5 κυβικά που ήταν και το επίσημο. Ύστερα σκέφτηκε η υπάλληλος να βάλει τη χρέωση σε αυτόν που νοίκιασε το μαγαζί πριν από δύο μήνες και που κατανάλωσε ουσιαστικά μόνο τα 5 κυβικά. Τους λέω είστε τρελοί; Τι φταίει ο άνθρωπος που δεν ξοδεύει καθόλου νερό να χρεωθεί 450 ευρώ. Και αυτός μου λέει η υπάλληλος αφού δεν είχε κάνει σύνδεση τι τα κατανάλωσε αυτά τα 5 κυβικά; Που να ξέρει, της λέω, νόμιζε ότι ήταν στο όνομα της θείας μου ήδη. Ο τεχνικός σας φταίει, αυτός να τα χρεωθεί. Και έτσι ξεκίνησε έναν αλαλούμ με φασαρίες και να πηγαίνουμε από γραφείο σε γραφείο και από υπεύθυνο σε πιο υπεύθυνο. Όλοι μάθανε την ιστορία μας. Άλλοι γελούσαν, άλλοι κουνούσαν τα κεφάλια τους, η διευθύντρια κάποια φάση φώναζε "είμαστε ένα μπουρδέλο, ήρθαν έντιμοι πολίτες να κάνουν τη δουλειά τους και εμείς αντί να τους εξυπηρετήσουμε τους ταλαιπωρούμε", και διάφορα τέτοια.
Ε: Και τελικά τι έγινε;Ενότητα  σε  παράθεση  (Blockquote)
Φ: Τελικά, ένας υπάλληλος στον πρώτο όροφο μας φώναξε και μας λέει, θα το τακτοποιήσω εγώ. Έβαλε την μεγάλη χρέωση στο όνομα του τσιγγάνου αλλάζοντας τους κωδικούς των ρολογιών, ακύρωσε σαν να μην υπήρχε το ρολόι με τα 5 κυβικά (οπότε η ΕΥΑΘ έχασε μόνο αυτά) και στο δικό μου όνομα έβαλε ένα καινούριο το οποίο θα έρθουν να μου το συνδέσουν. Τον τσιγγάνο, βέβαια, θα τον ακολουθήσει αυτή η χρέωση άμα πάει να ξανακάνει σύνδεση, αλλιώς άμα δεν κάνει ή την κάνει σε άλλο όνομα τα έχασαν τα λεφτά!
Ε: Δηλαδή έγινε η αλλαγή. Ενότητα  σε  παράθεση  (Blockquote)
Φ: Ναι, έγινε, ευτυχώς! Και να σου πω την αλήθεια αν την είχα ψιλιαστεί από την αρχή τη φάση θα πετούσα στα σκουπίδια το ένα το υδρόμετρο, θα έβαζα το άλλο στη θέση του και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αλλά από τη στιγμή που το καταχώρησε ο τεχνικός δεν γινόταν.
Ε: Πάλι καλά να λες, γιατί άμα δεν έβρισκαν λύση σε έβλεπα να κάνεις γεώτρηση για να έχεις νερό!
Να σημειώσω ότι η εταιρία ύδρευσης είναι από της χειρότερες δημόσιες εταιρίες τόσο από γραμματειακή υποστήριξη όσο και από τεχνικό προσωπικό. Αφήστε που τα δίκτυά τους είναι σε μαύρο χάλι. Ένα μεγάλο ποσοστό του νερού χάνεται σε διαρροές και βλάβες και μετά σου λένε κάνε οικονομία στο νερό. Εγώ απλά θα σταθώ στα λόγια της διευθύντριας "ένα μπουρδέλο είμαστε"!

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009

Μουσική Πραγματικότητα!

Όσο, οι Έλληνες έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στο ΠΑΣΟΚ για ένα καλύτερο αύριο και κάθονται στα αυγά τους και περιμένουν το μαγικό ραβδάκι του Παπανδρέου να αλλάξει τα πάντα (τα μισά δηλαδή να κάνει θαύμα θα είναι) μέσα σε ένα μήνα, τον εαυτό του βλέπετε κανένας δεν λέει να αλλάξει από μόνος του, εγώ θα συνεχίσω να καταγράφω τις τραγελαφικές καταστάσεις τις Ελληνικής πραγματικότητας. Αυτό, λοιπόν, το τραγούδι -τυχαία το ανακάλυψα και αυτό και τον τραγουδιστή- συνδέει αρμονικά το προηγούμενο θέμα μου με το επόμενο.
Μηδενιστής-Φτου σου γαμώ το!
video
Αφού δείτε το βίντεο μην πάρετε ένα όπλο και αρχίσετε να τρέχετε , υπάρχουν και άλλοι τρόποι, όπως αυτούς που προτείνει ο exoapotonkyklo σε κάποιο σχόλιό του:
"1. Αλλαζουμε οι ιδιοι συμπεριφορες. Ως γνωστον καθε αλλαγη για να γινει πρεπει να στηριζεται στην αλλαγη και ημων των ιδιων. Αποφυγε λοιπον πχ το "φακελακι", μαθε να σεβεσαι στο δρομο τον πεζο και τον ποδηλατη, μη φτυνεις στο δρομο, μη χτυπας το παιδι σου οταν σε θυμωνει, δωσε τη θεση σου στη σειρα σε εναν ηλικιωμενο, και κανε χιλιαδες αλλα μικρα καθημερινα που τελικα καθοριζουν το ποιος εισαι και τι θελεις στη ζωη.
2. Δραστηριοποιησου σε οποιαδηποτε εθελοντικη οργανωση, συλλογο κλπ που ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ. Υπαρχουν εκατονταδες τετοιες για...ολα τα γουστα. Χρονο θα βρεις, αρκει να το θελησεις.
3. Αντιστασου και επιβραβευσε! Μη δεχεσαι να σε υποτιμα κανεις δημοσιος υπαλληλος η αρχη. Διαμαρτυρησου ακομα κι αν δε βγαλεις ακρη για καθε τετοιο κερατα που σου μαμαει τη ζωη σου και δωσε τα ευσημα στον προισταμενο του καθε φορα που σε εξυπηρετει σωστα κι ανθρωπινα. Να σαι σιγουρος πως και στις δυο περιπτωσεις θα σε θυμαται πολυ καλα οταν θα σε ξαναδει.
4. Συνεχισε να μπλογκαρεις. Αφου εχεις κατασταλαξει σε μια πολιτικη σταση που σε κανει να κοιμασαι ησυχος τα βραδια,γραφε σχολιαζε καυτηριαζε καθε τι που κρινεις πως ειναι χρησιμο κι ωφελιμο. Να σαι σιγουρος πως χιλιαδες τετοιες στασεις διαμορφωνουν "κλιμα" στην κοινωνια.
5. Διαδηλωσε μαζι με αλλους οποτε μπορεις για κεφαλαιωδη ζητηματα στην κοινωνια. Βγες στο δρομο ακομα και εξω απο καθε κομματικο μπλοκ. Ας ειναι και στο τελος της πορειας. Ας εισαι και μονος. Καποια στιγμη θα ειμαστε πολλοι.
6. Φτιαξε στο εργοστασιο, στην επιχειρηση, στο σχολειο,στο σουπερ μαρκετ παντου το σωματειο σου. 20 εργαζομενοι αρκουν για να ζωντανεψουν τετοια οργανα και κυριως διαφυλαξε τα απο τα αρπακτικα των κομματων.
7. Μη βαζεις μεσον για κανενα σου βολεμα. Ειναι σκληρο και θα σε πονεσει αλλα αυτο ειναι το σωστο και το ξερεις.
8. Βρες ενα κομμα/οργανωση ας ειναι και πολυ μικρο που να ναι κοντα σ αυτα που πιστευεις και δωσε τις παραπανω μαχες κι ακομα περισσοτερες μαζι του. Θα σε κοροιδεψουν, θα σε απαξιωσουν αλλα μη μασας. Εσυ θα ξερεις γιατι κανεις αυτο που κανεις."

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

Ήρθε από το Βέλγιο να μας βάλει σε τάξη!!!

"Επαγγελματισμός"
"Ο δημόσιος υπάλληλος οφείλει να έχει άριστη γνώση του αντικειμένου του. Το καθήκον για επαγγελματική συμπεριφορά απαιτεί οι δημόσιοι υπάλληλοι να δείχνουν έναντι των πολιτών σεβασμό, υπευθυνότητα, σοβαρότητα και να λαμβάνουν κάθε μέτρο για την προστασία της αξίας της προσωπικότητας του ατόμου με το οποίο συναλλάσσονται. Η καταξίωση τόσο του υπαλλήλου όσο και της υπηρεσίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένες, προϋποθέτουν την εμπιστοσύνη των πολιτών έναντι της δημόσιας διοίκησης και κερδίζονται μόνο μέσα από τη διαρκή προσπάθεια."
Ακούστε, λοιπόν, πως έχει η ιστορία που άκουσα προχτές.
Η γυναίκα είναι γεννημένη και μεγαλωμένη στο Βέλγιο, γύρω στα πενήντα και δεν γνωρίζω ποιος κακός άνεμος την έφερε να ζήσει στην Ελλάδα. Αποφάσισε να αγοράσει ένα οικόπεδο στα Κερδύλλια -παραθαλάσσιο χωριό σην εθνική οδό Θεσσαλονίκης-Καβάλας, λίγο πριν την Ασπροβάλτα- στο οποίο θα έκτιζε ένα εξοχικό σπίτι. Αφού, λοιπόν, αγόρασε το οικόπεδο και έβγαλε τις απαραίτητες άδειες για να χτίσει -εδώ πρέπει να σημειώσω ότι το οικόπεδο περιβαλλόταν από άλλα οικόπεδα γύρω του, που ήταν προς πώληση και δεν υπήρχε δρόμος που να περνάει από μπροστά του. Στην περίπτωση αυτή και από όσο γνωρίζω ο κάθε οικοπεδούχος υποχρεούται να αφήσει περίπου ένα μέτρο από το οικόπεδό του για να δημιουργηθεί δρόμος.- αποφάσισε να πάει στην αρμόδια υπηρεσία ώστε να μάθει ακριβώς τις διαδικασίες και τους νόμους για την δημιουργία του δρόμου. Την καθοδήγησε ένας εργολάβος που της είπε να πάει στην πολεοδομία και μάλιστα σε κάποιον συγκεκριμένο υπάλληλο που ήταν υπεύθυνος για τέτοια θέματα.
Ξεκινάει, λοιπόν, η Βελγίδα και πηγαίνει στην πολεοδομία. Μπαίνει μέσα, κοιτάζει γύρω της τα γραφεία και βλέπει μπροστά της κάποιον κύριο, σε ένα από αυτά, να πίνει καφέ και να διαβάζει εφημερίδα. Πηγαίνει και του μιλάει με σπαστά αλλά καλά Ελληνικά...
"Συγγνώμη κύριε, να σας απασχολήσω λίγο;" κατεβάζει την εφημερίδα,
"Ορίστε"
"Ψάχνω τον κύριο Τάδε, σε ποιο γραφείο βρίσκεται;"
"Δεν είναι εδώ αυτή τη στιγμή, είναι εκτός, τι τον θέλετε;" του εξηγεί τι θέλει. "Περάστε σε κανένα 45 λεπτο που θα έχει έρθει"
"Οκ, τι να κάνω θα ξαναπεράσω". Τι να κάνει η γυναίκα πήγε να πιει ένα καφέ και μετά από καμιά ώρα επιστρέφει. Πηγαίνει πάλι στον ίδιο κύριο ο οποίος είναι στην ίδια φάση, εφημερίδα και καφέ δηλαδή.
"Με συγχωρείται, είχα έρθει και πιο πριν αν με θυμάστε, ο κύριος Τάδε ήρθε;"
"Όχι, κυρία μου, δεν ήρθε ακόμα!"
"Ξέρετε αν θα αργήσει γιατί ήδη περιμένω πολύ ώρα;"
"Λογικά σε κανένα 20 λεπτο το πολύ θα έρθει. Καθίστε και θα σας ειδοποιήσουμε".
Τι να κάνει πηγαίνει και κάθεται στις καρέκλες και περιμένει. Περνάει το 20 λεπτο και δεν την φωνάζουν. Εκείνη τη στιγμή περνάει από μπροστά της ένας γνωστός της που είναι και αυτός υπάλληλος στην υπηρεσία. Τον βλέπει και τον χαιρετάει...
"Τι κάνεις καλά είσαι;"
"Μια χαρά, τι δουλειά έχεις εδώ;"
"Να έχω αυτό το πρόβλημα και μου είπαν να έρθω στην πολεοδομία να μου πουν τι να κάνω αλλά πρέπει να βρω τον κύριο Τάδε και δεν είναι εδώ και τον περιμένω περίπου μιάμιση ώρα!"
"Πως δεν είναι εδώ, πριν από λίγο τον είδα"
"Που είναι ρε συ, αφού μου είπαν ότι λείπει;" κοιτάζει γύρω του ο φίλος της
"Νάτος, αυτός είναι!" και της δείχνει τον κύριο με τον καφέ και την εφημερίδα!
Εγώ σε αυτό το σημείο απλά θα έχανα την ψυχραιμία μου και θα τον πλάκωνα. Η πρωταγωνίστριά μας όμως, που δεν έχει καμία σχέση με μένα τον κλασικό Έλληνα, έπραξε διαφορετικά. Παρακάλεσε τον φίλο της να μην πει τίποτα για το περιστατικό και έφυγε. -Για την ιστορία από εδώ και πέρα που θα σας την πω όπως μου την διηγήθηκαν βέβαια, από δική μου έρευνα στο διαδίκτυο βρήκα ότι οι νόμιμες διαδικασίες είναι διαφορετικές, αλλά μπορεί να υπάρχει και άλλο "παράθυρο" που δεν βρήκα και αυτή να το γνώριζε.- Πήγε, λοιπόν, στην αστυνομία και επικαλέστηκε Ευρωπαϊκή νομοθεσία που λέει ότι όταν δημόσιος υπάλληλος αρνείται να εξυπηρετήσει πολίτη έχει δικαίωμα ο πολίτης να τον καταγγείλει και να ζητήσει εισαγγελική παρέμβαση. Ο αστυνομικός τη συμβούλεψε να μην προβεί σε τέτοια ενέργεια αλλά να αρκεστεί σε μια απλή παρατήρηση από την αστυνομία (ακούστε τι είπε το άτομο). Αυτή αρνήθηκε και επέμεινε να ασκήσει αυτό το δικαίωμά της, αλλιώς θα στρεφόταν εναντίων και του αστυνομικού. Μην μπορώντας να κάνει κάτι ο μπάτσος πήρε τον εισαγγελέα και πήγαν στην πολεοδομία. Κατατέθηκε κάποιο είδος δίωξης εναντίων του υπαλλήλου και βγήκε σε διαθεσιμότητα Αργότερα απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του -να πίνει καφέ και διαβάζει εφημερίδα δηλαδή.
Η κοινωνία της περιοχής έχει να λέει τα καλύτερα λόγια για την "Βελγίδα" και το "κατόρθωμά" της. Την παινεύουν παντού και όλοι λένε ότι αν οι πολίτες σκέφτονταν έτσι οι δημόσιες υπηρεσίες θα ήταν σαφώς πολύ καλύτερες!
Δεν ξέρω αν όντως πήγε στην αστυνομία και αν υπάρχει κάποιος τέτοιος Ευρωπαϊκός νόμος, εγώ εδώ βρήκα ότι μπορούμε να απευθυνόμαστε στα ΚΕΠ (1, 2) πλέον για καταγγελίες, που δεν είναι καθόλου άσχημα. Πάντως ο υπάλληλος απομακρύνθηκε από τη θέση του και όλοι στην πολεοδομία μετά από αυτό το γεγονός είναι λίγο πιο επιφυλακτικοί!
Μήπως πρέπει να αρχίσουμε να λειτουργούμε και εμείς έτσι;

Παρασκευή, 09 Οκτωβρίου 2009

Ποδηλατόδρομοι στη Θεσσαλονίκη!

Εδώ και κάποια χρόνια απαιτήθηκε έντονα από τους πολίτες της Θεσσαλονίκης η δημιουργία ποδηλατοδρόμων, τουλάχιστον στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.
Το ποδήλατο είναι ένα μέσο μεταφοράς από το οποίο απορρέουν, κατά κανόνα, πλεονεκτήματα.
Καταρχήν είναι ότι πιο οικολογικό έχει να παρουσιάσει η ανθρώπινη βιομηχανία στα θέματα μεταφοράς. Και δεν είναι ότι με έπιασε ξαφνικά ο πόνος για το κλίμα της γης και τους πάγους που λιώνουν και όλα τα συναφή (παίζει και αυτό έναν μικρό ρόλο) -άλλωστε πιστεύω ότι ένα πυρηνικό εργοστάσιο αν κλείσει, είναι σα να άρχισαν να κυκλοφορούν όλοι στον κόσμο με ποδήλατα, αλλά άλλο θέμα αυτό, είναι ότι αν οι περισσότεροι μέσα στην πόλη αρχίσουν να χρησιμοποιούν ποδήλατα τότε το καυσαέριο που συσσωρεύεται στο κέντρο ανάμεσα στις πολυκατοικίες και που καρκινώνει σε μεγάλο βαθμό ιδιαίτερα τις μεγαλουπόλεις θα, εξαφανιστεί. Αυτό το συμπέρασμα το είχα σχηματίσει από παλιά και το είδα στην πράξη στην Ολλανδία όπου τα ποδήλατα έχουν τον πρώτο ρόλο. Κατεβαίνεις στο κέντρο του Άμστερνταμ και δεν υπάρχει ίχνος καυσαερίου. Απλά διότι δεν κυκλοφορούν σχεδόν καθόλου αυτοκίνητα. Κατά βάση βλέπεις ποδήλατα και τραμ. Από την άλλη ας μην ξεχνάμε την ηχορύπανση. Στο κέντρο των πόλεων όταν ανάβει το πράσινο και ξεκινάνε τα αυτοκίνητα που βρίσκονται στους κεντρικότερους δρόμους σου 'ρχεται να βάλεις ωτοασπίδες. Αλλά και γενικότερα στους πιο πολλούς δρόμους της πόλης η φασαρία είναι τρομερά έντονη. Έπειτα η μετακίνηση με το ποδήλατο γίνεται γρηγορότερα και η αναζήτηση για θέση στάθμευσης γίνεται κακιά ανάμνηση. Επιπλέον, η μετακίνηση με τα δίτροχα αυτά μέσα θα ελαττώσει κατά πολύ των αριθμό τον αυτοκινήτων, που θα σημαίνει πιο γρήγορη και εύκολη κυκλοφορία των λεωφορείων και φυσικά των ταξί που δεν θα χρειάζεται να κάνουν κατάληψη στους λεωφορειοδρόμους.
Αν κάνουμε μια πιο βαθιά εντριβή στο θέμα θα βρούμε ακόμα περισσότερους λόγους για την χρήση του ποδηλάτου αλλά και κάποια αρνητικά σημεία τα οποία όμως στο μεγαλύτερο ποσοστό τους καλύπτονται από την "απελευθέρωση" και χρήση των μέσων μεταφοράς που θα επέλθει.
Σκεπτόμενοι με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, αρκετοί άνθρωποι και κατά κύριο λόγο αυτοί που κατοικούν στην κεντρική και ανατολική πλευρά της πόλης, αγανακτισμένοι από το πιο απάνθρωπο μέσο μεταφοράς που έχει εφευρεθεί για την μετακίνηση εντός πόλεων, το αυτοκίνητο, και αηδιασμένοι από την αναπηρία των δημοτικών ταγών να συγκροτήσουν ένα σύστημα μέσων μαζικής μεταφοράς λειτουργικό και αποτελεσματικό, αποφάσισαν να προβούν σε έναν, για τους περισσότερους Έλληνες, παλιομοδίτικο τρόπο μεταφοράς, αυτόν με το ποδήλατο. Σιγά σιγά και με την πάροδο των ετών οι ποδηλάτες της πόλης μας αυξήθηκαν σε αριθμό και απέκτησαν μια πιο ισχυρή δυναμική όσον αναφορά την επιρροή τους στους διοικούντες την πόλη, ώστε να ακουστούν τα δικαιώματά τους να κυκλοφορούν στους δρόμους αποδεχόμενοι τον κατάλληλο σεβασμό, στους σωστούς δρόμους και με την ανάλογη ασφάλεια. -Εδώ θέλω να σημειώσω ότι και οι ποδηλάτες, αρκετοί από αυτούς, δεν ξέχασαν ποτέ ότι είναι Ελληνάρες και πολλές φορές αυτή την διεκδίκηση την έκαναν και κάνουν με τους πλέον πιο κανιβαλίστικους τρόπους. Όπως μια χρονιά που είχα πάει σε μια ποδηλατοδρομία και όταν κάποιος με ένα αυτοκίνητο δεν σταμάτησε στη διάβαση να περάσουν τα ποδήλατα κόντεψαν να τον δείρουν. "Έχουμε και εμείς δικαιώματα" του φώναζαν και άλλα τέτοια αγριεμένοι όλοι, λες και με αυτόν τον τρόπο θα έβαζε μυαλό. Η μόρφωση όμως βλέπετε δεν ξεχωρίζει ποδηλάτη από αυτοκινητιστή. Από εκείνη την μέρα δεν ξαναπάτησα σε τέτοιες πορείες-. Αυτές οι φωνές όσο γίνονταν και περισσότερες τόσο η πίεση στους δημάρχους και δη στο δήμαρχο Θεσσαλονίκης μεγάλωνε. Αποφασίστηκε, έτσι, πριν από κάνα χρόνο και άρχισε να υλοποιείται φέτος η δημιουργία ποδηλατοδρόμων τουλάχιστον στα σημεία όπου ο χώρος του δρόμου το επιτρέπει και από εκεί και πέρα βλέπουμε.
Η προχειρότητα και η έλλειψη σχεδίου, όμως, που χαρακτηρίζει την χώρα μας και ειδικά την Θεσσαλονίκη έκανε και εδώ την εμφάνισή της. Ίσως να με πείτε γκρινιάρη, αλλά δεν μπορώ να μην αναφέρω τα στραβά, εώς και αστεία, που εντόπισα σε αυτούς τους δρόμους.
Το πιο αστείο πράγμα που είδα είναι ότι οι ποδηλατοδρόμοι, που φτιάχτηκαν στην άκρη, δεξιά του δρόμου, είναι κατακλυσμένοι από τα φρεάτια που καταλαμβάνουν τον μισό δρόμο. Έτσι, ο ποδηλάτης αν δεν θέλει να μετατραπεί σε κομπρεσέρ μπαίνοντας και βγαίνοντας συνεχώς σ' αυτά με αποτέλεσμα να ψάχνει να βρει γιατί η σπονδυλική του στήλη έγινε για απόσυρση, πρέπει να κινείται συνεχώς όσο πιο αριστερά γίνεται. Αυτόματα όμως βρίσκεσαι δίπλα στο δρόμο με μοναδικό προστατευτικό τους μικρούς πλαστικούς ανακλαστήρες. Έτσι, όταν διέρχεται από δίπλα σου ένα λεωφορείο ή κανένας γκαζιάρης κάγκουρας, κλείνεις τα μάτια σου, μαζεύεσαι και παρακαλάς να μην σε πατήσει.
Επίσης, κάνοντας τη βόλτα σου πολλά είναι τα εμπόδια που πρέπει να προσπεράσεις. Κάδοι σκουπιδιών μες τη μέση του δρόμου, παρκαρισμένα αυτοκίνητα ευφυέστατων Ελλήνων που δεν "μασάνε" από τέτοια και σταθμεύουν όπου βρουν, μηχανάκια που βρήκαν ευκαιρία να κινηθούν πιο γρήγορα και άλλα τέτοια ευτράπελα.
Από την άλλη ο σχεδιασμός κάποιων ποδηλατοδρόμων, όπως αυτός της Αγ. Δημητρίου, έγινε με τέτοιο έξυπνο τρόπο ώστε οι στάσεις των λεωφορείων να βρίσκονται μέσα σε αυτούς. Εκεί δηλαδή που κινείσαι το βλέπεις μπροστά σου σταματημένο στη στάση. Οπότε ή σταματάς και περιμένεις τρώγοντας τη ζέστη και τα καυσαέρια ή το προσπερνάς (βλακωδώς) και εκτίθεσαι στο δρόμο. Επίσης η κατάληξη των δρόμων αυτών, δηλαδή εκεί που τελειώνουν, είναι για γέλια. Σε πετάει στεγνά μέσα στην κίνηση και τρέχα να σωθείς.
Γενικώς το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι η προχειρότητα σε αυτήν την χώρα κάνει παντού την εμφάνισή της. Ακόμα και τα απλά πράγματα είμαστε ανίκανοι να τα κάνουμε σωστά και μετά θαυμάζουμε τους Ευρωπαίους για τον πολιτισμό τους. Όχι φίλοι μου, απλά είμαστε ανόητοι που έχουμε βάλει τους βλάκες να μας κυβερνούν. Η Θεσσαλονίκη τουλάχιστον έχει να δει δήμαρχο ή νομάρχη σοβαρό από την απελευθέρωσή της από τους Τούρκους.
Για το τέλος έχω μια ερώτηση: Όλα εκείνα τα αυτοκίνητα που ήταν παρκαρισμένα πάνω στο πεζοδρόμια της Αγ. Δημητρίου -για όσους δεν γνωρίζουν, μιλάμε για τον δρόμο πάνω από τα πανεπιστήμια ο οποίος είχε αρκετά μεγάλα πεζοδρόμια τα οποία είχαν μετατραπεί σε χώρο στάθμευσης- που έχουνε πάει; Άρα αυτοί που κατέβαιναν με τα αμάξια τους και τα έβαζαν στα πεζοδρόμια έχουν λύση να κατέβουν χωρίς αυτά ή τα έβαλαν κάπου αλλού.
Ποδηλατόδρομος στη Θεσσαλονίκη...
Ποδηλατόδρομος στο κέντρο του Άμστερνταμ (σημειωτέων ότι το πρωί επιτρεπόταν στα επαγγελματικά αυτοκίνητα να πραγματοποιήσουν εργασίες μπαίνοντας στα πεζοδρόμια, κατά τα άλλα βλέπετε αυτοκίνητα;)

Παρασκευή, 02 Οκτωβρίου 2009

Οικονομική Κρίση και Κομματικά Μπερδέματα!

Δυο εικοσιτετράωρα έμειναν πριν από τις εκλογές και το πολιτικό θερμόμετρο, και στο διαδίκτυο, έχει ανέβει στα ύψη. Και δεν αναφέρομαι τόσο στους πολίτες που γράφουν από χόμπι και σαν σκοπό έχουν την δημοσίευση των απόψεων και σκέψεών τους, αλλά περισσότερο στα κομματικοποιημένα και κατά κάποιον τρόπο χαρακτηρισμένα ιστολόγια (όπως ο politis-gr για παράδειγμα) των οποίων οι συγγραφείς (όλων αυτών των ιστολογίων) έχουν ορμήσει μανιωδώς πάνω από τα πληκτρολόγια τους και γράφουν κατά συρροήν κείμενα υπέρ του κόμματός τους ή ακόμα περισσότερο εναντίων των αντιπάλων. Βέβαια, δεν λέω, η πολιτική αυτή φαγωμάρα ως κάποιο βαθμό έχει και τα θετικά της διότι βγαίνουν στη φόρα πολλά από τα άπλυτα των υποψηφίων και των κομμάτων. Από την άλλη πάλι ορισμένοι ξεφεύγουν τόσο πολύ που νομίζεις ότι σκοπός τους δεν είναι ένα καλύτερο μέλλον για τη χώρα αλλά μόνο η διακυβέρνηση της από το κόμμα τους και ας είναι και εις βάρος όλων μας.
Την ίδια, πάντως, στιγμή που γίνεται όλο αυτό το προεκλογικό γιουσουρούμ, η Ελλάδα και οι πολίτες της περνάνε μια από τις πιο δύσκολες οικονομικές περιόδους. Η οικονομική κρίση σαρώνει για τα καλά τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους σε αυτές. Δεκάδες καταστήματα έχω δει και ακούσει ότι έκλεισαν και οι άνεργοι έχουν αυξηθεί κατά πολύ. Η περίοδος αυτή, προ των εκλογών δηλαδή, έχει παγώσει ακόμα περισσότερο την αγορά με αποτέλεσμα τα πράγματα να οδεύουν από το κακό στο χειρότερο. Όλοι ευελπιστούν ότι μετά τ
ις εκλογές και έπειτα από λίγους μήνες, φθάνοντας δηλαδή στο επόμενο καλοκαίρι, η οικονομική κατάσταση θα βελτιωθεί. Πάραυτα ο χειμώνας που έρχεται αναμένεται βαρύς.
Τώρα, για τις εκλογές, από διάφορες συζητήσεις μου με φίλους αλλά και από την ανάγνωση πολλών ιστολογίων διαπίστωσα ότι υπάρχουν πάρα πολ
ύ ψηφοφόροι που πραγματικά δεν ξέρουν τι να ψηφίσουν ή δεν θα ψηφίσουν καθόλου.
Εγώ προσωπικά, πάντως, συνεχίζω
να διατηρώ την ίδια άποψη για την πρόθεση της ψήφου και που είναι κατηγορηματικά υπέρ κάποιου "μικρού" κόμματος.
Νομίζω ότι η εποχή και οι πολιτικές ζυμώσεις μας δίνουν την κατάλληλη ευκαιρία να δείξουμε την δυσα
ρέσκειά μας στα δυο "μεγάλα" κόμματα. Έτσι, και σε αυτές τις εκλογές, θα βάλω στην άκρη την γνώμη κάποιου γνωστού μου για αποχή και άκυρο -πριν από μια δεκαετία κάναμε καυγά επειδή εγώ πίστευα ότι το άκυρο είναι ανοησία ενώ αυτός υποστήριζε ότι οι εκλογές είναι πλέον διακοσμητικές- και θα ψηφίσω με την ελπίδα ότι ίσως κάτι να αλλάξει. Παραβλέποντας, λοιπόν, τα όποια αρνητικά στοιχεία εμφανίζονται για τα διάφορα κόμματα θα τολμήσω να προβάλω την δική μου σκέψη για τι θα ήταν καλύτερο να ψηφίσουμε με όποιο ρίσκο περιέχει αυτή η ανάρτηση.
Πρώτοι, λοιπ
όν, στην εκτίμησή μου έρχονται οι Οικολόγοι Πράσινοι. Όχι τόσο για την μαστίχα που αναμασούν περί οικολογίας και πράσινης ανάπτυξης αλλά περισσότερο για τους χαμηλούς τόνους που κρατούν, την σταθερότητα των απόψεών τους, την πρόθεσή τους για συνεργασία (αυτό θα δείξει κατά πόσο μπορεί να γίνει στην πράξη) και το ότι δεν έχουν πρότερη θητεία στην πολιτική. Υπάρχουν και αρκετά ακόμα που δεν είναι ώρα να τα αναπτύξω.
Στην δεύτερη θέση έρχεται το ΚΚΕ το οποίο παρόλο την αδιάλλακτη και προσκολλημένη σε πολλές μη εφαρμοζόμενες πολιτικές ιδεολογίες του συνεχίζει να είναι φιλολαϊκό και αντιδραστικό και δίνει μια ισχυρή φωνή στη βουλή.
Τέλος ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ., προσπερνώντας τα όποια εσωκομματικά έχει τον τελευταίο καιρό και τα όσα του έχουν καταλογίσει για την στήριξή του στους κουκουλοφόρους, για χρηματισμό και άλλα τέτοια, παραμένει ένα κόμμα με πολιτική ιδεολογία που έχει βάσεις και με αρκετούς υποψήφιους με σταθερές και προοδευτικές απόψεις -για να πω την αλήθεια από τους υποψήφιους του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ δεν έχω συγκρατήσει ονόματα παρά μόνο έχω σχηματίσει άποψη από κάποιες δηλώσεις που έβλεπα κατά καιρούς στην τηλεόραση.
Τώρα για όποιους είναι αποφασισμένοι να ψηφίσουν ένα από τα δυο μεγάλα κόμματα, χωρίς να βάζω το χέρι μου στη φωτιά (όχι ότι με τα άλλα το βάζω δηλαδή), πιστεύω ότι η επιλογή Παπανδρέου είναι η πιο λογική.
Υ.Γ. Δεν είμαι ούτε μέλος κάποιου κόμματος ούτε προσπαθώ να πείσω κάποιους στο τι να ψηφίσουν. Απλά επειδή έτσι όπως βαδίζει η χώρα μας βλέπω τούνελ στην άκρη του τούνελ, προσπαθώ να βρω μια πολιτική και κοινωνική άκρη.
Υ.Γ. 2 Το κόμμα του Καρατζαφέρη δεν το αναφέρω καν διότι ο ίδιος αλλά και οι ιδεολογίες που πρεσβεύει βρίσκονται έτη φωτός μακρυά από τις δικές μου.
Υ.Γ 3 Κάποια άλλα μικρά κόμματα, όπως για παράδειγμα την Ένωση Κεντρώων ή του Παπαθεμελή (μακρυά από μας) και άλλα, δεν τα συμπεριλαμβάνω διότι θεωρώ δεδομένο ότι θα μείνουν εκτός βουλής και έτσι ενισχύονται τα μεγάλα κόμματα.

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2009

Πολιτική Πανήγυρις!

Πριν από πέντε μήνες περίπου είχα ανεβάσει μια ανάρτηση για το περιβόητο, μακροχρόνιας κατασκευής, Νοσοκομείο της Κατερίνης.
Τρεις πενταετίες σχεδόν έκλεισε αυτό το έργο από την ημέρα που αποφασίστηκε να χτιστεί. Στη διάρκεια αυτή των δεκαπέντε χρόνων άλλαξαν τόσο τα πολιτικά πρόσωπα και τα κόμματα όσο και οι κατασκευαστικές που ανέλαβαν την αποπεράτωσή του. Χιλιάδες ευρώ δαπανήθηκαν άσκοπα από τα ταμεία του κράτους ενώ παράλληλα η κοινωνία της Κατερίνης προσδοκούσε μάταια για ένα σύγχρονο νοσοκομείο το οποίο δεν έμελλε να λειτουργήσει ποτέ.
Τους τελευταίους μήνες, λοιπόν, ο μαραθώνιος αυτού του έργου άρχισε να μπαίνει στην τελική του ευθεία, έχοντας όμως να διανύσει αρκετά μέτρα ακόμα μέχρι την γραμμή του τερματισμού και αφήνοντας πίσω του πολλές ατέλειες και ατασθαλίες. Οι πληροφορίες μου, λένε, ότι για να παραδοθεί ολοκληρωμένο το νοσοκομείο και να ξεκινήσει η λειτουργία του θα χρειαστούν τουλάχιστον άλλοι έξι μήνες από σήμερα. Χρονικό διάστημα το οποίο βγάζει εκτός σχεδίων την Ν.Δ. και τον κ Καραμανλή ο οποίος θέλει πάση θυσία να εγκαινιάσει το έργο πριν από τις εκλογές και να δώσει μια μεγαλειώδη ομιλία στο λαό της Κατερίνης για το κατόρθωμα που έκανε αυτός και το κόμμα του. Έτσι, άρχισαν να ασκούνται πιέσεις στην κατασκευαστική εταιρία να κάνει τα αδύνατα δυνατά ώστε να ολοκληρωθεί το έργο μέσα στον Σεπτέμβριο για να δοθεί η δυνατότητα στον Καραμανλή και τα εγκαίνια του νοσοκομείου να κάνει αλλά και την ομιλία του να βγάλει δίχως το φόβο να κατηγορηθεί ότι δεν τήρησε την υπόσχεσή του για αποπεράτωση του έργου.
Από αυτό το σημείο και έπειτα -από τη στιγμή δηλαδή που ο Κωστάκης αποφάσισε να εγκαινιάσει το νοσοκομείο- άρχισε ένας αγώνας δρόμου για την κατασκευαστική και τις συνεργαζόμενες με αυτήν εταιρίες, αλλά και για όλους τους εργάτες, ώστε να προλάβουν να κάνουν το νοσοκομείο να "φαίνεται" τελειωμένο και έτοιμο για εγκαίνια.
Έτσι, λοιπόν, ξεκίνησε ένα τρελό αλαλούμ που μόνο ένα τσίρκο με κλόουν μπορεί να το παρομοιάσει. Εργάτες να τρέχουν σαν τρελοί να προλάβουν να σουλουπώσουν τον προαύλιο χώρο που είχε τα μαύρα του τα χάλια. Οι τεχνικές εταιρίες να προσπαθούν με νύχια και με δόντια να τελειώσουν τους χώρους που θα επισκεφτεί ο πρωθυπουργός, κάνοντας πολλά λάθη και χωρίς δοκιμές στα έργα που παραδίνουν. Από πίσω τους οι γυψοσανιδάδες κλείνουν όλα τα ανοιχτά σημεία που είχαν μείνει -και πολλές φορές έκλειναν και χώρους που ακόμα δεν είχαν τελειοποιηθεί. Γεγονός που σημαίνει ότι μετά τα εγκαίνια αυτές οι γυψοσανίδες θα κοπούν ώστε να ολοκληρωθούν οι εργασίες. Δηλαδή διπλό κόστος. Στο καπάκι οι μπογιατζίδες να προσπαθούν να βάψουν εν τάχη (μπακαλοδουλειά δηλαδή). Επίσης ο εξοπλισμός του νοσοκομείου που ήρθε και στήθηκε μέσα σε μια μέρα, ο οποίος φυσικά θα είναι αδύνατο να λειτουργήσει αφού οι εγκαταστάσεις δεν είναι έτοιμες. Τέλος, μιας και το κτήριο είναι πλέον δεκαετίας η εξωτερικοί τοίχοι έχουν μαυρίσει από την πολυκαιρία, οπότε μισθώθηκε συνεργείο καθαρισμού να το πλύνει όλο εξωτερικά.
Μιλάμε για ένα πολιτικό πανηγύρι που μόνο σκοπό έχει να εξυπηρετήσει την προεκλογική καμπάνια του Κωστάκη και φυσικά θα επιβαρύνει τον Ελληνικό λαό με επιπλέον χρήματα. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι αν βγει ο ΓΑΠ θα ξανακάνει εγκαίνια στο νοσοκομείο με την πρόφαση ότι το έργο δεν ήταν τελειωμένο και ότι αυτός το ολοκλήρωσε.
Μήπως κύριε Κωστάκη αν εσείς και οι συνεργάτες σας κάνατε πιο τακτικές επισκέψεις τόσα χρόνια, αυτό το νοσοκομείο τώρα θα ήταν τελειωμένο και μάλιστα χωρίς όλα αυτά τα καραγκιοζιλίκια;

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Πίσω στην Πραγματικότητα!

Να 'μαι πάλι πίσω στην Ελληνική πραγματικότητα. Και το χειρότερο από όλα δεν είναι ότι τελείωσαν οι διακοπές αλλά το ότι επιστρέφεις από μια χώρα του εξωτερικού που βρίσκεται δεκαετίες μπροστά από εμάς όχι μόνο στον τεχνολογικό τομέα (το οποίο ως ένα σημείο το βρίσκω λογικό), αλλά πιο πολύ στον τομέα της οργάνωσης και διοίκησης, της λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού αλλά και τη στάση της κοινωνίας απέναντι στους νόμους.
Με την επιστροφή μου, λοιπόν, άκουσα μια "ωραία" ιστορία για τα καμάρια της χώρας μας, τους αστυνομικούς (οι οποίοι ακολουθούν πιστά τις επιταγές της κοινωνίας μας) και μιας που στην Ολλανδία, τους εκεί αστυνομικούς, τους έβλεπα συνεχώς μπροστά μου (με τα πόδια, με ποδήλατα, με άλογο, με αυτοκίνητο σπανιότερα) και παρατηρούσα τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται, το πως κάνουν ελέγχους και γενικότερα το ρόλο τους στην κοινωνία και άρχισα να συνειδητοποιώ ξανά την μετριότητα της κοινωνίας στην οποία ζούμε.
Μου λέει, λοιπόν, ο φίλος μου, ότι το Σάββατο που πέρασε ενώ έπινε καφέ στο μαγαζί ενός φίλου του περνάει με το περιπολικό ένας γνωστός τους, μπάτσος, ο οποίος γνώριζε ότι θα τους πετύχει εκεί. Τους είπε ότι ήταν σε υπηρεσία αλλά δεν είχε καθόλου δουλειά -καμιά ληστεία ρε παιδιά, κανείς;- και βαριόταν. Προσκαλεί, λοιπόν, τον φίλο μου να πάει μαζί του στο περιπολικό "να κάνουν καμιά βόλτα και να πιουν κανένα καφέ ώστε να του κάνει και παρέα. "Και δεν πάμε" του λέει ο φίλος μου. Αφού κάνανε μια μικρή βόλτα -κατά την οποία του εξήγησε ότι τον συνοδηγό τον άφησε στο τμήμα γιατί ήταν νέος και του την έσπαγε- πήγανε και κάθισαν σε ένα μπουγατσατσίδικο απέναντι από το τμήμα (χρυσές δουλειές κάνει ο μπουγατσατζής) μαζί με το υπόλοιπο μπατσαδαριό και ανακάτευαν τα φραπογάλατά τους. Εκείνη τη στιγμή κάθισαν μαζί τους και μια ομάδα Ζ, με τις μηχανές απλωμένες στα πόδια τους. Οι συγκεκριμένοι κύριοι είχαν υπηρεσία και χρέος, εκείνη την ώρα να περιπολούν τους δρόμους, αλλά όπως φάνηκε ήταν καλύτερο να περιπολούν το μπουγατσατσίδικο των 40 τ.μ. και τις γκόμενες που περνούσαν. Βέβαια, για μην τους αδικούμε, είχανε πάρει και τα μέτρα τους τα παιδιά. Ανά δεκάλεπτο κάποιος από αυτούς έπαιρνε την μηχανή και έκοβε μια βόλτα στους γύρω δρόμος, έτσι για να ξεκαπνιστεί και το εργαλείο. Αφού σαχλαμάρισαν και έπειτα από αρκετή ώρα και αφού κρέμασαν οι σκεμπέδες τους και τα πουκάμισα βγήκαν έξω, με βαριά καρδιά σηκώθηκαν οι κακόμοιροι ζητάδες να φύγουν, αφού πρώτα θεώρησαν μαγκιά και υποχρέωσή τους να κάνουν ένα σορό άσκοπο σαματά με τις μηχανές τους -να καταλάβει και ο κόσμος ποιοι είναι, τέλος πάντων-.
Οπότε, με την αναχώρηση τους έμειναν ξέμπαρκοι ο φίλος μου με τον μπάτσο.
"Δεν με πας πίσω" του λέει ο φίλος μου "βαρέθηκα".
"Θα σε πάω" απαντάει ο μπάτσος "αλλά θες πρώτα να κάνουμε μια βόλτα καλή να γουστάρουμε;".
Τι να του πει, λοιπόν, δέχτηκε . Έλα όμως που ο άλλος λέγοντας "καλή" βόλτα εννοούσε αστυνομική περιπέτεια. Έβαλε, λέει, τον φάρο άναψε και τις σειρήνες και άρχισε να τρέχει σαν τρελός. Μόνο που του έδωσε μια οδηγία: "να είσαι σοβαρός και να μην γελάς". Περνούσανε με κόκκινο, σταματούσαν όλα τα αμάξια, τρέχανε σαν τρελοί και πολλά άλλα τέτοια ευτράπελα, ώσπου, φτάσανε στον τελικό προορισμό του μπάτσου... σε ένα προποτζίδικο.
"Κάτσε μέσα" λέει στο φίλο μου "πάω να ρίξω ένα "στοίχημα" και έρχομαι. Αν με καλέσουν (με τον τάδε αριθμό) πες ελήφθη και άστους να μιλάνε!". Και κάπου εδώ αφού έπαιξε και το προπο του ο κύριος τελείωσε και η βόλτα.
Βέβαια, ο συγκεκριμένος αστυνομικός, εκτός τις περιπέτειας εκείνης της μέρας, του διηγήθηκε κι άλλες ιστορίες, βγαλμένες από κόμικ, για τα αστυνομικά ευτράπελα που συμβαίνουν καθημερινά που είναι χειρότερες από τις ανοησίες που έκανε εκείνη τη μέρα.
Μήπως είναι καιρός κάποιος να βάλει σε τάξη αυτό το μπουρδέλο;

Παρασκευή, 04 Σεπτεμβρίου 2009

Όταν οι άλλοι επιστρέφουν!

Επιτέλους έφτασε η στιγμή να κάνω κι εγώ τις διακοπές μου. Και δεν το μετανιώνω καθόλου που γίνονται τώρα που μπήκε ο Σεπτέμβρης.
Αντίθετα θα έλεγα ότι συντελούν πολλοί λόγοι να είμαι ακόμα πιο χαρούμενος.
Καταρχήν, δεν θα "φάω" στη μάπα το χάος που θα επικρατεί λόγο της ΔΕΘ, (η περσινή ανάρτηση δε νομίζω να είναι μακρυά από τα φετινά γεγονότα, οπότε ρίξτε της μια ματιά και πείτε ότι την έκανα φέτος) την οποία (ΔΕΘ), παρεμπιπτόντως, όλο λεν πως θα την βγάλουν εκτός κέντρου και όλο τίποτα δεν κάνουν. Τελευταία μάλιστα ακούγεται ότι σκέφτονται να την μεταφέρουν στην περιοχή της Σίνδου ή στου Καβαλαρίου, αλλά μάλλον κουράζονται οι υπεύθυνοι από την πολύ σκέψη και καθυστερούν. Όπως και να έχει και φέτος η έκθεση είναι εδώ και μάλιστα με βεβαρημένο ρόλο, αυτόν της προεκλογικής εκστρατείας. Ωραία ακούγεται αυτό το "εκστρατεία", είναι λες και οι πολιτικοί πήραν τα όπλα επ' ώμου και ορμούν να κατακτήσουν τους ψηφοφόρους τους. Αλλά θα μου πείτε κάπως έτσι δεν είναι; Και μάλιστα στο τέλος πάντα τα καταφέρνουν. Γιατί άραγε;
Επίσης θα γλιτώσω ένα δεκαήμερο παπαρολογιών από πολιτικούς και δημοσιογράφους. Δεν είναι και λίγο!
Εν δευτέρης, όταν κάνεις διακοπές αργά, έχει άλλη γλύκα. Μπορεί να περιμένεις με ανυπομονησία όλο το καλοκαίρι κουτσοπαλεύοντάς την με σαββατοκύριακα και αργίες, αλλά φεύγεις όταν οι περισσότεροι έχουν γυρίσει και προσπαθούν απεγνωσμένα να προσαρμοστούν. Έπειτα, όταν επιστρέφεις τους βρίσκεις όλους στη θέση τους και έτσι δεν αργείς να μπεις στο κλίμα.
Τέλος, μιας και ο Σεπτέμβρης είναι ουσιαστικά η αρχή της χρονιάς, το να κάνεις διακοπές τις πρώτες μέρες του είναι ότι πιο αναζωογονητικό υπάρχει. Ίσως είναι το καλύτερο χάπι για να πάρει δυνάμεις ο οργανισμός ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες που θα παρουσιαστούν. Και νομίζω ότι και φέτος, όλους μας θα μας χρειαστεί περίσσια κουράγιου!
Τα ξαναλέμε, φίλοι μου, σε δέκα μερούλες, ανανεωμένος και με μπόλικο υλικό από τα μέρη που θα επισκεφτώ, αλλά και με γεμάτες τις μπαταρίες που θα συντελέσουν στην εποικοδομητική συνέχιση των αναρτήσεων!

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2009

Που πήγε ο ιός της Γρίπης;

Ο ξεπεσμός των μέσων ενημέρωσης και κατά κύριο λόγο των δελτίων ειδήσεων δεν έχει προηγούμενο. Το καθημερινό σόου, χολιγουντιανού μεγέθους, των 20:00, που κατευθύνει συνειδήσεις και δημιουργεί αυταπάτες στον ανθρώπινο εγκέφαλο έχει πλέον ξεφύγει από κάθε λογική. Ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται τα γεγονότα έχει ένα και μόνο σκοπό, την διατήρηση ή και αύξηση των τηλεθεάσεων.
Προσπαθώντας να διαβάσω την σκέψη των ανθρώπων που γράφουν τις καθημερινές ειδήσεις φαντάζομαι ότι ξεκινούν με ένα βασικό κανόνα, "αν δεν υπάρχει μεγάλο θέμα, τότε πρέπει να κάνουμε εμείς ένα να φαίνεται μεγάλο".
Έτσι, λοιπόν, με τον ιό της γρίπης, όπως και με άλλες ειδήσεις, άρχισε το ξεχείλωμα του γεγονότος. Το τεντώνουν όσο πάει, εξετάζουν όλες τις παραμέτρους και τις πτυχές του θέματος. Βασική προϋπόθεση να δημιουργηθεί ένα κλίμα πανικού και τρόμου στο κοινό. Στο οποίο κοινό αναπτύσσεται το αίσθημα της ανασφάλειας και της ανάγκης για διαρκή παρακολούθηση και ενημέρωση πάνω στο συγκεκριμένο νέο. Η είδηση μπαίνει στη Προκρούστειο κλίνη, τραβιέται, τεντώνεται, μακραίνει. Παίρνει μεγάλες διαστάσεις και με την προσθήκη κάποιον "ειδικών", επί του θέματος, αποδεικνύεται ότι οι λόγοι της ανησυχίας έχουν βάση. Όλα τελειώνουν στη στιγμή μόλις εμφανιστεί το επόμενο μεγάλο θέμα, το οποίο όσο πιο καταστροφικό και τρομακτικό είναι τόσο το καλύτερο!
Καθαρά από περιέργεια παρακολούθησα σήμερα στο ίντερνετ τις χτεσινές ειδήσεις του mega. Δεν υπήρχε ούτε μια αναφορά στο θέμα της γρίπης (τι έγινε ρε παιδιά, δεν σκοτώνει άλλο κόσμο;) και λόγο του ότι δεν παρακολουθώ τηλεόραση, φαντάζομαι ότι αυτό ξεκίνησε από την ημέρα των πυρκαγιών στην Αττική. Επειδή, όμως, μετά την καταστροφή των δασών έχουν πάρει φωτιά και τα πολιτικά θέματα, λογικά πολύ γρήγορα θα ξεχαστούν και τα δάση.
Μακρυά από την τηλεόραση και αφήστε τους να βλέπουν μόνοι τους τα χάλια τους!

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2009

Δήμος Μούτσης-Μια φυσαρμόνικα που κλαίει!

Τελικά ευτυχώς που στην Ελλάδα υπήρχαν "κάποτε" άνθρωποι με πραγματικό ταλέντο και αγάπη για τη μουσική και μας κληροδότησαν κάποια απίστευτα τραγούδια. Λέω "κάποτε" διότι σήμερα, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, αδυνατώ να βρω τραγουδιστές ή συγκροτήματα που να με εκπλήσσουν και να με συγκινούν με τα τραγούδια τους βγάζοντας παράλληλα κάποια ξεχωριστά δικά τους μηνύματα μέσα από το στίχο και τη μουσική τους.
Σήμερα ο λόγος για ένα φανταστικό τραγούδι, ίσως το κορυφαίο του, από τον Δήμο
Μούτση . Ο στίχος επίκαιρος όσο ποτέ με πολλαπλά μηνύματα που αγγίζουν εύστοχα την κοινωνία του σήμερα. Η μουσική του, κάπως μελαγχολική, εμφανώς ακολουθεί το παράπονο του τραγουδιστή για την εικόνα της κοινωνίας και των ανθρώπων!

Δευτέρα, 03 Αυγούστου 2009

Κομπίνα Από Την Σενεγάλη!

Είναι απίστευτο το τι μπορεί να σκαρφιστεί το μυαλό κάποιων ανθρώπων προκειμένου να κλέψουν χρήματα. Από την άλλη σκέφτομαι ότι όσο υπάρχουν άνθρωποι χαμηλής νοημοσύνης ή αγαθιάριδες, γιατί τέτοιος πρέπει να είσαι για τσιμπήσεις το δόλωμα, τότε πάντα θα υπάρχουν και απατεώνες που τους κοροϊδεύουν.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Πριν από λίγο καιρό και με αφορμή το προγραμματισμένο μου ταξίδι τον Σεπτέμβριο (να κάνω και εγώ λίγες διακοπές) στην Ολλανδία γράφτηκα σε ένα site (livemocha), στο οποίο κάνεις μαθήματα ξένων γλωσσών, ουτοσώστε, σε φάση τελείως χαβαλέ, να μάθω καμιά Ολλανδική λέξη. Με το εν λόγο site δεν είχα κανένα πρόβλημα και μπορώ να πω ότι είναι αρκετά ενδιαφέρον και αν έχεις και όρεξη είναι δυνατόν να μάθεις αρκετά καλά την γλώσσα. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για τον τρόπο που γίνονται τα μαθήματα απλά θα αναφέρω ότι κατά κάποιο τρόπο ο καθένας μπορεί να γίνει παράλληλα και "καθηγητής" διορθώνοντας τις ασκήσεις κάποιου άλλου. Δηλαδή κάποιος που μαθαίνει Ελληνικά και έχει γράψει μια άσκηση περιμένει αυτή την άσκηση να του την διορθώσουν άνθρωποι που γνωρίζουν την γλώσσα. Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι ο καθένας έχει ένα προφίλ και μπορείς εκτός από μια ξερή διόρθωση σε κάποιον να δημιουργήσεις ένα κύκλο με "φίλους" από διάφορες χώρες. Μέχρις εδώ τα πράγματα βαίνουν καλώς. Μια μέρα, λοιπόν, ανοίγω τον υπολογιστεί μου και μετά από καιρό μπαίνω στην σελίδα ώστε να παίξω λίγο (λέμε τώρα) με τα Ολλανδικά. Βλέπω ότι μου έχει έρθει ένα μήνυμα από μια κοπέλα που μου ζητάει να γίνουμε φίλοι (ως εδώ καθόλου περίεργο), αλλά επειδή όπως έγραφε δεν θα έμενε στο site ήθελε να τα λέμε μέσω e-mail. Ορίστε και το μήνυμα...
"Hello dear,
My Name is Anita I am impressed when i saw your profile today in .livemocha.com and i will like you to email me back to my inbox so that i can send you my picture for you to know whom am I,I believe we can establish a long lasting relationship with you.In addition,I will like you to reply me through my private email box (anitawassa@yahoo.com) This is because i dont know the possibilities of remaining in forum for a long time. Thanks,waiting to hear from you soonest. Anita ".
Εντάξει, (σκέφτομαι) με είδε ομορφόπαιδο (δεν θέλω γέλια) και θέλει να με γνωρίσει. Άβυσσος η ψυχή της γυναίκας. Κρατώντας πάντα μια πισινή, χωρίς δηλαδή να έχω δώσει κάποια προσωπικά μου στοιχεία (στο προφίλ μου όλα είναι με παρατσούκλια) αποφασίζω να της στείλω ένα mail γνωριμίας γράφοντας κάποιες λιγοστές μαλακίες για το πως τα περνάω στο Ελλάδα! Την επόμενη μέρα και χωρίς καθυστέρηση μου έρχεται η απάντησή της με την φωτογραφία της. Από εκεί αρχίζω και πονηρεύομαι ότι κάτι δεν πάει καλά. Ορίστε το εν λόγο mail με την φώτο...
"Dearest, Thanks for your reply to my mail, How is your day ? I guess nice..
Mine is a little bit hot over here in Dakar Senegal. My name is Anita Wassa I'm 24 years, from Ivory Coast in West Africa. I am 5'7" tall, Fair in complexion,Single (never married before) I am presently residing in the refugee camp here in Dakar Senegal as a result of the civil war that was fought in my country. My late father Dr.Mobio Wassa was the managing director of Wassa's ventures (Ltd) and he was the personal adviser to the former head of state before the rebels attacked our house one early morning and killed my mother and my father in cold blood.
It was only me that is alive now and I managed to make my way to a nearby country Senegal where i am living now in a refugee camp,and this computer is belonging to a Reverend that has a church here in the camp.My hobbies are reading, cooking, cinema, movies,dancing and fond of little kids.I would like to know more about you.Your likes and
dislikes, hobbies and what you are doing presently.I will tell you more about myself in my next mail, Attached here is my photo, Hoping to hear from you soonest, Yours in love, Anita"
Τι γράφει, λοιπόν, το mail "της" και σε ποιες παγίδες πέφτει η συμμορία των απατεώνων; Καταρχήν μου εξηγεί που βρίσκεται και από κατάγεται και μου λέει μια πολύ λυπητερή ιστορία ώστε να με συγκινήσει. Τους γονείς της, που όπως αναφέρει ήταν από καλή οικογένεια με λεφτά και θέση στην κυβέρνηση, τους σκότωσαν κάποιοι αντάρτες ένα πρωί που μπουκάρισαν μέσα στο σπίτι αλλά αυτή την άφησαν να ζήσει. Έτσι με τα πολλά κατάφερε να περάσει τα σύνορα και να πάει στη Σενεγάλη.
Ρίξτε μια ματιά στο χάρτη και θα δείτε ότι η Σενεγάλη από την Ακτή Ελεφαντοστού, όπου και κατάγεται, πέφτει κάπως μακρυά.
Από την άλλη, αυτήν γιατί την άφησαν οι αντάρτες, τους χαλούσε να την πάρουν στο χαρέμι τους ή μήπως είναι πονόψυχοι και την λυπήθηκαν;
Μετά από αυτήν, λοιπόν, την εξομολόγησή της μου λέει διάφορα για τον εαυτό της. Της αρέσει λέει ο κινηματογράφος, ο χορός, το διάβασμα. Δεν φαντάζομαι πραγματικά κανένα πρόσφυγα εδώ στην Πάτρα που να έχει μυαλό να σκεφτεί τον χορό και το τραγούδι την ώρα που δεν ξέρει τι του ξημερώνει αύριο, το ίδιο φαντάζομαι συμβαίνει και σε οποιαδήποτε άλλο προσφυγικό καταυλισμό. Τέλος στην φωτογραφία της μου έκανε εντύπωση που ενώ στο Ντακάρ όπως και στην Α. Ελεφ/στου έχει καύσωνα αυτή φοράει μπουφανάκι. Και έπειτα που στα κομμάτια κατάφερε να βγει φωτογραφία και να έχει και τόση χαρά. Σε καταυλισμό μένει ή στο Χίλτον; Αποφάσισα να "της" απαντήσω και παράλληλα να ψάξω μήπως και βρω κάτι στο ίντερνετ. Έτσι στο mail που έστειλα συνέχισα να το παίζω ανυποψίαστος κάνοντας διάφορες ερωτήσεις και μιλώντας υποτίθεται για τον εαυτό μου. Φυσικά "την" ρώτησα και γιατί φοράει ζακετάκι αφού έχει τόση ζέστη. Τελικά μετά από τρεις μέρες, την Δευτέρα το μεσημέρι, παίρνω απάντηση στο μήνυμά μου. Εκεί είναι που με πιάνουν τα γέλια.Εννοείται στην ερώτησή μου καμία απάντηση αλλά μπαίνει κατευθείαν στο ζουμί της υπόθεσης, με τρόπο βέβαια που να σε κάνει να συγκινηθείς. Διαβάστε και φρικάρετε...
My Dearest,
Thanks for your mail. How are you doing today? I hope all is well, Mine is a little bit hot over here in Dakar Senegal. As i told you in my last mail that i'm living in the refugee camp at the moment, in this camp we are not allowed to go out , unless otherwise. It's just like one staying in the prison and i hope by Gods grace i will come out here soon.
I don't have any relatives now whom I can go to all my relatives ran away in the middle of the war the only person I have now is Rev.Evans Johnson who is incharge (église St' Paul grand yoff dakar senegal) here in the camp and he is the owner of this computer where I send and receive mails from you, he has been very nice to me since I came here but I am not living with him rather I am living in the female's hostel because the camp have two hostels one for men the other for women.
The Pastors Tel number is (00221-77-4131-369) and his email address is (revevansjohnson@yahoo.com), If you call tell him that you want to speak with me he will send for me, As a refugee here i don't have any right or privilege to any thing be it money or whatever because it is against the law of this country.I want to go back to my studies because I only attended my first year before the tragic incident that lead to my being in this situation now took place.
Please listen to this,I have my late father's statement of account and death certificate here with me which i will send to you latter,because when he was alive he deposited some amount of money in a leading bank in Europe which he used my name as the next of kin,the amount in question is $4.9m (Four Million, Nine Hundred Thousand Dollars). So I will like you to help me transfer this money to your account and from it you can send some money for me to get my traveling documents and air ticket to come over to meet with you.
I kept this secret to people in the camp here the only person that knows about it is the Reverend because he is like a father to me.
So in the light of above I will like you to keep it to yourself and don't tell it to anyone for I am afraid of loosing my life and the money if people gets to know about it.Remember i am giving you all this information now due to the trust I deposed in you. Your thoughts is a good example of whom you are. I like honest and understanding people,truthful and a person of vision,truth, hardworking and God fearing. My favourite language is English meanwhile i will like you to call me, I have alot to tell you,waiting to hear from you soonest. yours in mind, Anita.
4,9 εκατομμύρια δολάρια και με γουστάρει με τρέλα; έφυγα! Θα την βοηθήσω να τα πάρει και να έρθει κοντά μου! Άκου τι μαλακίες σκέφτηκαν οι παίχτες. Απίστευτο κι όμως αληθινό! Οι τύποι έχουν σκαρφιστεί μια τρελή ιστορία που εμπλέκεται μια υποτιθέμενη γκόμενα, οι νεκροί γονείς, κάτι εκατομμύρια δολάρια και από πάνω θέλει να έρθει και σε βρει. Προφανώς η επόμενη φάση θα είναι να ζητήσει να της στείλω χρήματα. Κι επειδή η ιστορία δεν έτυχε σε μένα πρώτη φορά ανακάλυψα την απάτη στο διαδίκτυο σε άλλα ιστολόγια που έχουν ακριβώς τα ίδια mail και την ίδια φωτογραφία και ακόμα περισσότερα! Δείτε εδώ κι εδώ!
Φυσικά δεν στέλνω άλλο mail, αν και στην αρχή ήμουν έτοιμος να αρχίσω τα μπινελίκια όπως έκανε η κινέζα στο πρώτο link που έβαλα. Νομίζω ότι το πιο λογικό είναι να αδιαφορήσω τελείως εκτός και αν μου τα "σπάσουν". Πάντως έγινε μια καλή προπόνηση στα Αγγλικά μου! Προσέξτε, λοιπόν, ποιον εμπιστεύεστε!
Α, τελευταία καλοί μου φίλοι έχω κάτι οικονομικές δυσκολίες καλοί μου φίλοι και θα αφήσω ένα λογαριασμό τραπέζης να με βοηθήσετε καλοί μου φίλοι:)!

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2009

Ο ΟΑΣ(Θ) Βλάπτει Σοβαρά την Υγεία!

Και να ήταν μόνο το κάπνισμα αυτό που βλάπτει την υγεία, καλά θα ήταν. Έχει κολλήσει ποτέ κανένας έξυπνος από αυτούς που αγόρασαν αυτά τα λεωφορεία από πίσω του; έχουν σκεφτεί ποτέ να τα αλλάξουν με αυτά που έχουν την εξάτμιση ψιλά; Ξυπνάς πρωί πρωί, φρέσκος από τον ύπνο και ξαφνικά βρίσκεσαι να ακολουθείς με την μηχανή στα στενάκια ένα λεωφορείο που είναι όλη την ώρα σταμάτα, ξεκίνα και δώστου ο μαύρος καπνός να βγαίνει κατευθείαν στη μάπα σου. Τραβάς μια γερή τζούρα και είναι σαν να έχεις καπνίσει δέκα πακέτα τσιγάρα πριν καν προλάβεις να αναπνεύσεις έστω και ένα μόριο οξυγόνου.
Κατεβαίνεις στο κέντρο το μεσημέρι, ντάλα ήλιος και 36 βαθμοί θερμοκρασία και για κακή σου τύχει πέφτεις πίσω από το χάρο. Αν έχεις μηχανή στην πρώτη γκαζιά γίνεσαι μαύρος από το καυσαέριο και βρωμάς και ολόκληρος ενώ παράλληλα κάνεις μια ωραία σάουνα. Φυσικά οι έμπειροι οδηγοί έχουν προλάβει να κρατήσουν την αναπνοή τους μόλις δουν ότι το φανάρι άναψε πράσινο και ξεκινάει το λεωφορείο, γιατί αλλιώς τα πνευμόνια πηγαίνουν κατευθείαν για απόσυρση. Αν από την άλλη είσαι με αυτοκίνητο και δεν έχεις βάλει το a\c, οπότε έχεις ανοιχτά τα παράθυρα, ε, τότε καλό θα είναι να έχεις μάσκες οξυγόνου, όπως τα αεροπλάνα, γιατί η ασφυξία δεν θα αργήσει να έρθει, αλλά και οπωσδήποτε ένα δεύτερο μπλουζάκι γιατί αυτό που φοράς έχει γίνει μούσκεμα από τον ιδρώτα.
Άντε παλικάρια μου να τα αποσύρετε τα σαράβαλα και να πάρετε κανένα όχημα της προκοπής και κάντε τα και κανένα σέρβις που και που, δεν βλάπτει. Που είναι όλοι αυτοί οι οικολόγοι και οι διάφοροι που νοιάζονται για την υγεία μας να διαμαρτυρηθούν; Η εξάτμιση του λεωφορείου πετάει το καυσαέριο στο ύψος της ασφάλτου με αποτέλεσμα να εγκλωβίζεται για ώρες ανάμεσα στις πολυκατοικίες, τα αυτοκίνητα και τους ανθρώπους. Μήπως αυτό επιβαρύνει την ήδη βαριά ατμόσφαιρα των πόλεων; μήπως ανεβάζει την ήδη υψηλή θερμοκρασία; μήπως είναι ότι χειρότερο για την υγεία; Και μετά σου λέει βάλε inverter κλιματιστικό για οικονομία, να μην επιβαρύνεις το περιβάλλον. Άντε να βάλετε λίγο το μυαλό σας να δουλέψει και να φυτέψετε και κάνα δέντρο και μετά βλέπουμε.

Κυριακή, 12 Ιουλίου 2009

Τσάρλι Τσάπλιν-Modern Times

Για όσους δεν την έχουν δει την προτείνω ανεπιφύλακτα. Μιλάμε για μια ταινία (1936) σταθμό με έντονα κοινωνικά και πολιτικά μηνύματα και μεγάλη δόση χιούμορ και σάτιρας.
Ακόμα και σήμερα τα προβλήματα που τολμάει να αγγίξει με την ταινία του ο Τσάπλιν είναι όχι μόνο υπαρκτά, αλλά πολλά σε ακόμα πιο έντονη μορφή. Η βιομηχανοποίηση, η εκμετάλλευση της εργασίας των ανθρώπων, η κατάχρηση της εξουσίας από την αστυνομία και κατά προέκταση από τις κυβερνήσεις, η φτώχεια, η ανεργία, τα ναρκωτικά, η αγανάκτηση του λαού για την τυρρανία των ηγετών και οι απεργιακές κινητοποιήσεις είναι θέματα που θίγονται μέσα στην ταινία. Και όλα αυτά γίνονται παράλληλα με έναν φλογερό έρωτα που αναπτύσσεται και το όνειρο του κάθε ανθρώπου, όνειρο που τελικά μπορεί και αυτό να είναι δημιουργία του συστήματος της απόλυτης κοινωνίας, για ένα σπίτι, μια οικογένεια και μια ήσυχη ζωή!
Μετά σου λέει Michael Jackson και moonwalk
Δείτε την ταινία στο tvxs
περισσότερα για την ταινία και τον Τσάπλιν:

Σάββατο, 04 Ιουλίου 2009

Το Ξέρατε ότι...

Έχετε σκεφτεί ποτέ πόσο εκπληκτικό και πολύπλοκο είναι το σώμα μας. Έχετε αναρωτηθεί πως δουλεύουν τα διάφορα όργανα του; Πολλές φορές μου έκαναν εντύπωση διάφορα πράγματα που ανακάλυπτα στο σώμα μας και ποτέ δεν έπαιρνα απάντηση για ποιο λόγο συνέβαιναν. Το σχολείο βλέπετε έχει αναλάβει να μας φορτώσει με ένα κάρο ανούσια γνώση, αλλά σε κανένα βιβλίο δεν μας διδάσκουν τίποτα για το ίδιο μας το σώμα. Για παράδειγμα δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί το τρεμοπαίξιμο του φωτός μιας λάμπας το αντιλαμβανόμαστε πιο καλά όταν δεν κοιτάζουμε κατευθείαν στην λάμπα αλλά όταν εστιάζουμε με τις άκρες των ματιών μας. Σκέφτηκα, λοιπόν, όλες αυτές τις απορίες που είχα και κατάφερα να βρω την απάντηση να τις μοιραστώ μαζί σας.
Ένα από τα βασικότερα όργανα του σώματός μας είναι τα μάτια μας. Γύρω από τους οφθαλμικούς βολβούς υπάρχουν δυο στρώσεις λίπους που αποροφούν τους κραδασμούς, το φως διέρχεται από μια οπή στην ίριδα, ένα ελαστικό "δίχτυ" από διασταυρούμενες ίνες. Υπό την επίδραση έντονου φωτός, σμικραίνει στο μέγεθος κεφαλής καρφίτσας σε 2\10 του δευτερολέπτου. Το φως κατευθύνεται στο φακό σε μια "σακούλα" από υγρό. Ο φακός προβάλει μια εικόνα στο μέγεθος ενός γραμματόσιμου στην οπτική μοίρα του αμφιβληστροειδή χιτώνα, στο πίσω μέρος του οφθαλμού. Τότε ο αμφιβληστροειδής, μια συγκέντρωση από νεύρα, στέλνει ερεθίσματα στον εγκέφαλο.Όλως παραδόξος, ο δεξιός οφθαλμός στέλνει ερεθίσματα στην αριστερή πλευρά του εκγεφάλου και ο αριστερός οφθαλμός στέλνει στην δεξιά πλευρά. Ένα ακόμα εκπληκτικό χαρακτηριστικό που έχουν τα μάτια μας είναι αυτό της αντίλυψης τις κίνησης. Στο πίσω μέρος του οφθαλμού η πλειοψηφία του αμφιβληστροειδή, αποτελείται από εκατομμύρια ραβδία. Αυτά τα κύτταρα, δεν διακρίνουν χρώματα ή λεπτομέρειες. Αλλά αν υπάρχει κάτι στο πεδίο της όρασής μας και κινηθεί τα ραβδία θα το εντοπίσουν. Θα λέγαμε, λοιπόν, ότι αυτά τα κύτταρα είναι φωτοευαίσθητα. Τώρα θα σκεφτείτε πως αντιλαμβανόμαστε τα χρώματα.Υπάρχουν κάποια άλλα κύτταρα, ονόματι κωνία, με τα οποία γίνεται η διάκριση των χρωμάτων και των λεπτομερειών. Γιαυτό το λόγο όταν κοιτάμε κάτι, το κοιτάμε ακριβώς στη μέση, επειδή έχουμε καλύτερη διακριτική ικανότητα στο κέντρο του οφθαλμού Αντιλαμβανόμαστε όλη την χρωματική κλίμακα διακρίνοντας τρία μόνο χρώματα. Ορισμένα κωνία είναι ευαίσθητα στο μπλε χρώμα, άλλα στο πράσινο και άλλα στο κόκκινο.Έτσι δημιουργείται ένα φάσμα 10.000.000 χρωμάτων. . Ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται στέλνοντας ερεθίσματα με την εκπληκτική ταχύτητα των 210 χλμ/ώρα, στα διάφορα μέλη του σώματος. Τέλος σε χαμηλό φωτισμό αναλαμβάνουν δράση τα ραβδία (που ανέφερα παραπάνω), τα οποία καλύπτουν και το μεγαλύτερο μέρος του αμφιβληστροειδή. Εξαιρετικά ευαίσθητα κύτταρα που αντιλαμβάνονται μόνο το άσπρο και το μαύρο. Αφού, λοιπόν, τα μάτια κάνουν τη δουλειά τους την σκιτάλη παίρνει ο εγκέφαλος...

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

Cuba Baila και Latin Party Χορού!

Η σχέση μου με τον χορό και ειδικά με τους λάτιν ρυθμούς... καμία! Δεν είναι μόνο ότι δεν με ενθουσιάζει και πολύ να χορεύω, αλλά δεν μπορώ και να φανταστώ τον εαυτό μου να λιχνίζεται και να στριφογυρνάει με τις μελωδίες τις salsa, του mambo, του tango και των άλλων εξωτικών χορών τις λατινικής Αμερικής και της Κούβας. Από την άλλη στο μυαλό μου υπάρχει αυτή η λογική που λέει ότι ο χορός γενικά είναι πιο πολύ γυναικεία υπόθεση. Κάτι βέβαια που διαψεύστηκε μετά από το πάρτι και βλέποντας τον Eloy Corales, τον δάσκαλο της σχολής χορού Cuba Baila που διοργάνωνε το πάρτι, να χορεύει. Σημειωτέων ότι ο άνθρωπος δεν είναι ομοφυλόφιλος, πολλοί μάλιστα θα τον ζήλευαν για την όμορφη γυναίκα του, απλά η φάτσα του και το στυλάκι του έχει κάτι το χαρούμενο, το ανέμελο, αυτό το δεν τρέχει τίποτα - δεν έχω κανένα πρόβλημα και όλα πάνε καλά. Κάτι το κουβανέζικο θα έλεγα. Υπήρχαν βέβαια πολλοί άντρες, μαθητές και μη, που δεν είχαν στο μυαλό τους καθόλου από τον δικό μου δισταγμό και δεν έχαναν την ευκαιρία να πάρουν μια ντάμα, μάλιστα όχι πάντα την ίδια, και να χορέψουν μέχρι τελικής πτώσης. Αφού σε μια φάση, λίγο το ποτό, λίγο οι ωραίες γυναίκες, λίγο η μουσική, πέρασε από το μυαλό μου να σηκωθώ και να μάθω κάνα βήμα, αλλά τελικά δεν το προσπάθησα. Την επόμενη φορά πάντως δεν θα μείνω άπραγος!
Τα χορευτικά της σχολής ξεκίνησαν με έναν "θεατρικό" χορό (συγχωρήστε με που δεν θυμάμαι ονομασίες και είδη) που έδειχνε πώς οι Ισπανοί κατακτητές, της Κούβας, αφού έκαναν απόβαση στο νησί και σκότωσαν σχεδόν όλους τους ντόπιους κατοίκους έφεραν δούλους από την Αφρική και τους χρησιμοποιούσαν σαν εργάτες, μιας και ξέμειναν από εργατικά χέρια. Οι Κουβανοί, λοιπόν, σήμερα, θα λέγαμε ότι είναι ένα μείγμα τριών, κυρίως, φυλών. Αυτή των Ισπανών κατακτητών, των ιθαγενών του νησιού και των Αφρικανών σκλάβων που έφεραν με την βία οι πρώτοι. Παρακάτω παρακολουθούμε έναν χορό που παρομοιάζει τις καταναγκαστικές εργασίες των σκλάβων στα χωράφια των Ισπανών...
Και μετά ξεκινάει ο χορός...
Ακολούθησε κουβανέζικος χορός σε συνδιασμό με break dance από τους DEJE VU...
Λίγος χορός ακόμα...
Και ένα διάλλημα, φυσικά με χορό...
Στο δεύτερο μέρος είχαμε και κάποιες καυτές παρουσίες...
Ένα τρελό σόου από τους DEJE VU...
Και μετά από πολύ, ακόμα, χορό, ποτό και διασκέδαση... έφτασε το τέλος,
Μπράβο στα παιδιά που χόρεψαν, τους DEJE VU καθώς και τον Eloy Corales, δάσκαλο και ιδιοκτήτη της σχολής χορού Cuba Baila!

Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

Καλό βρωμοκαλοκαίρι!

Τώρα που πιάσανε οι ζέστες είναι μια ωραία ευκαιρία για τους υπαλλήλους των απορριμματοφόρων να μας δείξουν πόσο σημαντική δουλειά κάνουν.
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί τα σκουπιδιάρικα και οι υπάλληλοι που μαζεύουν τα σκουπίδια τρέχουν σαν μονοιασμένοι; όχι, φίλοι μου, δεν το κάνουν από πάθος για την δουλειά τους. Αντιθέτως την σιχαίνονται. Απλά έχοντας να κάνουν μόνο ένα συγκεκριμένο δρομολόγιο, όσο πιο γρήγορα το τελειώσουν τόσο πιο νωρίς θα σχολάσουν. Πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί και στις τρεις ώρες εργασίας να τελειώσουν και να πάνε στα σπίτια τους και τα 1500 ευρώπουλα το μήνα να μπουν κανονικά στην τράπεζα.
Δείτε, λοιπόν, τι γίνεται σε μια χώρα σαν την Ελλάδα όταν αυτοί οι υπάλληλοι αποφασίζουν να κάνουν απεργία. Σε μια χώρα όπου δεν υπάρχει καμιά οργάνωση. Σε μια χώρα που οι κάτοικοι πετάνε τα σκουπίδια τους ανεξέλεγκτα στο δρόμο δημιουργώντας μια αυταπάτη ότι έτσι είναι πιο καθαροί. Έλεος ρε παιδιά, πραγματικά δεν ισχύει τίποτα σε αυτή την χώρα; δεν υπάρχει κάποιο όχημα που να μαζεύει έστω και λίγα σκουπίδια σε περίπτωση απεργίας; δεν υπάρχει κάποιος να πει στους κατοίκους να τα κρατάνε σε σακούλες κάπου στο μπαλκόνι μέχρι να αρχίσουν να τα μαζεύουν; σε λίγο τα ποντίκια θα γίνουν πιο μεγάλα κι από εμάς! Υπάρχει καμιά περίπτωση να δούμε τέτοια εικόνα στην Γερμανία; γιατί άραγε, εκεί δεν κάνουν απεργίες;

Τρίτη, 26 Μαΐου 2009

Μουσική Παιδεία!

Διασκέδαση, παρηγοριά, συντροφιά, κουλτούρα, μετάδοση μηνυμάτων και απόψεων, είναι κάποιοι από τους λόγους για τους οποίους όλοι οι άνθρωποι είναι ακροατές κάποιου είδους μουσικής και που επιλέγουν τα τραγούδια που ακούνε. Είναι αξιοσημείωτο, θα έλεγα, που στο πεντάγραμμο υπάρχουν μόνο δώδεκα νότες, αλλά με βάση αυτές έχουν γραφτεί άπειρα τραγούδια και έχουν δημιουργηθεί δεκάδες είδη μουσικής. Μουσική που στα αυτιά κάποιων μπορεί να ακούγεται σαν ηχορύπανση για κάποιους άλλους είναι διασκέδαση. Κι όμως, φίλοι μου, η μουσική είναι μία. Μπορεί κάποιος να χάνεται στο άκουσμα της πανδαισίας των ήχων και των εναλλαγών της κιθάρας του Hentrix και κάποιος άλλος να διασκεδάζει με τις απλούστατες συγχορδίες των Πυξ-Λαξ ή κάποιος να σιγοτραγουδάει Θεοδωράκη ενώ άλλος να σβήνει τον καημό του με Τερζή . Θα μου πείτε "γούστα είναι αυτά" και ως ένα σημείο το καταλαβαίνω.
Ποια όμως είναι η διαφορά που κάνει ένα τραγούδι να διαφέρει και να ξεχωρίζει;
Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι τα περισσότερα τραγούδια σήμερα είναι προϊόντα και κατασκευάσματα της βιομηχανίας της μουσικής. Τα δημιουργούν δηλαδή άνθρωποι οι οποίοι χωρίς κανένα συναίσθημα, χωρίς κανένα βίωμα προσωπικό, σαν ρομποτικές μηχανές εργοστασίου βασιζόμενοι πάνω σε κάποια κοινωνικά μοντέλα, τα οποία τείνουν να γίνουν παγκοσμίως τα ίδια, κατασκευάζουν τα τραγούδια που ακούγονται σήμερα. Όπως, λοιπόν, και σε ένα εργοστάσιο παραγωγής, για παράδειγμα αυτοκινήτων, το αντικείμενο περνάει από διάφορες φάσεις κατασκευής μέχρι να ολοκληρωθεί και να βγει στην αγορά, έτσι κατασκευάζονται και τα τραγούδια. Ο στιχουργός πρώτα θα "εφεύρει" τους στίχους του τραγουδιού. Θα σκεφτεί ποιες είναι αυτές οι έννοιες που έχουν πέραση (αγάπη, έρωτας, φιλία κτλ), θα κάνει μια ωραία ομοιοκαταληξία και με ένα "πιασάρικο" ρεφρέν οι στίχοι μας είναι έτοιμοι και προπαντός εύκολοι. Κατόπιν, σειρά παίρνει η μουσική. Κάποιος που γνωρίζει από νότες θα πάρει τους στίχους, θα σκεφτεί την μελωδία και τον ρυθμό του τραγουδιού και θα γράψει τη μουσική του κομματιού. Μετά θα γίνει και η ενορχήστρωση ώστε να πάρει πνοή το τραγούδι. Τέλος, το κερασάκι στην τούρτα θα το βάλει ο χορογράφος, όπως συνηθίζεται τελευταία, ο οποίος θα προσπαθήσει να αποπροσανατολίσει το αυτί μας να να κρατήσει σε εγρήγορση το μάτι μας.
Έτσι γίνονται τα περισσότερα τραγούδια σήμερα.
Αυτές τις μπούρδες μας ταΐζουν και ο φτωχός και δίχως μουσική παιδεία εγκέφαλός μας τις τρώει μονομιάς. Θα πρέπει να καταλάβουμε τι πάει να πει ποζεριά στο τραγούδι και τι τραγούδι που μιλάει μέσα μας. Ποζεράδικο τραγούδι είναι αυτό που κατασκευάζεται με τον τρόπο που προανέφερα ή όταν αυτός που το δημιουργεί γράφει ακατάσχετες αερολογίες που ποτέ δεν είχε ζήσει.
Το γνήσιο αυθεντικό τραγούδι βγαίνει μέσα από την ψυχή του καλλιτέχνη. Οι στίχοι του είναι βγαλμένοι μέσα από τη ζωή του, τις δυσκολίες της, τα εμπόδια, τους έρωτες, τις αγάπες, τις παρέες του αλλά και τα ερεθίσματα που παίρνει από την κοινωνία στην οποία ζει. Το ίδιο συμβαίνει, βέβαια, και με την μουσική. Η έκφραση συναισθημάτων, η προσπάθεια μετάδοσης των σκέψεων και του τρόπου με τον οποίο βλέπει και βιώνει τον κόσμο ο μουσικός και η ανάγκη να εξωτερικεύσει των ψυχικό του κόσμο γίνονται μέσα από την μουσική. Σε ποιον δεν έχει συμβεί να ακούσει ένα τραγούδι με ξενόγλωσσο στοίχο, από τον οποίο δεν καταλαβαίνει λέξη, αλλά η μουσική του να τον μαγέψει και μαζί της να ταξιδεύει και το μυαλό δημιουργώντας μέσα του τους δικού του στίχους
Δεν θα φλιαρήσω άλλο με τις θεωρίες μου περί μουσικής γιατί νομίζω ότι δεν θα σταματήσω ποτέ, άλλωστε υπάρχουν πολλοί, πιο ειδικοί από εμένα πάνω στο θέμα. Απλά θα αναρτήσω παρακάτω δυο τραγούδια ώστε να δώσω βάσει, κατά κάποιο τρόπο, στα λεγόμενά μου.
Για να είμαι ξεκάθαρος το πρώτο θα είναι με Ελληνικούς στίχους, έτσι για το καταλάβουμε καλύτερα και το δεύτερο ξενόγλωσσο...
απολαύστε τα!
Εντάξει και ένα τρίτο, φτιάχτηκα τώρα:)

Κυριακή, 17 Μαΐου 2009

Συναυλία Ska-p!

video
Δεν θα πω τίποτα, απλά τα παλικάρια τα δίνουν όλα στη σκηνή. Αξίζουν ένα μπράβο! Δεν ήμουν τόσο μακρυά από τη σκηνή ούτε τόσο ασφηκτικά όσο φαίνεται από την κάμερα γενικώς ήταν όλα όπως θα έπρεπε! (πήγα και λίγο νωρίς...) ή σχεδόν όλα όπως έπρεπε... Το συγκρότημα μας έκανε και ένα στριπτίζ στο κλείσιμο (που δεν μπόρεσα να το γράψω!)! video
τέλος καλό πάντως και χωρίς πολλά απρόοπτα (μόνο κάτι λίγα!) 'Αντε βίβα!

Σάββατο, 02 Μαΐου 2009

Νοσοκομείο Κατερίνης!

Και τι δεν έχουν δει τα ματάκια μου μ' αυτά τα νοσοκομεία αλλά και στα περισσότερα, αν όχι σε όλα, τα δημόσια έργα στην Ελλάδα. Ράβε ξήλωνε δηλαδή για να φάμε όσα πιο πολλά χρήματα γίνεται.
Έχω μάθει όλες τις κομπίνες με τις οποίες οι διευθυντές και οι ανώτεροι υπάλληλοι στα κατάλληλα πόστα κατακλέβουν τα ταμεία. Έχω δει νοσοκομείο να το φτιάχνουν ολοκαίνουριο και στις πρίζες να μην έχει καλώδια παρά μόνο το καπάκι. Να συνδέσεις δηλαδή την συσκευή και φυσικά να μην υπάρχει ρεύμα. Αλλά ο υπουργός να κάνει εγκαίνια κανονικά και μετά από λίγους μήνες να τα γκρεμίζουν όλα για να το φτιάξουν δεύτερη φορά, με διπλά έξοδα βέβαια. Και όποιος δεν με πιστεύει ας ρωτήσει κάποιον Λαμιώτη να του πει για το εκεί νοσοκομείο που παραδόθηκε σχετικά πρόσφατα. Και ένα σορό άλλα ευτράπελα που αν τα έβλεπε κάποιος Γερμανός μηχανικός θα τραβούσε τα μαλλιά του από αγανάκτηση.
Και αφού έχω δει δεκάδες ατασθαλίες τόσα χρόνια τώρα μου έλαχε να δω και το σύγχρονο γιοφύρι της Άρτας, το Νοσοκομείο της Κατερίνης. Δεκατέσσερα χρόνια το φτιάχνουν και ακόμα έχει μέλλον μπροστά του! Μπορεί να το φανταστεί αυτό ανθρώπινος νους; δεκατέσσερα χρόνια για να φτιαχτεί ένα νοσοκομείο όταν τα εμπορικά κέντρα, οι ιδιωτικές κλινικές και τα στρατιωτικά νοσοκομεία ίδιου μεγέθους κατασκευάζονται μέσα σε μια πενταετία.
Δεν θα σταθώ καθόλου στους λόγους που μπορεί να συντέλεσαν σε αυτήν την καθυστέρηση γιατί απλά τους βρίσκω σαν ψεύτικες δικαιολογίες. Για μένα το αποτέλεσμα είναι ότι τα κόμματα και οι μεγάλες κατασκευαστικές δεν χάνουν καμιά ευκαιρία στο να βάλουν χέρι στα ταμεία των δημόσιων έργων και κατά συνέπεια στα χρήματα του λαού. Και σα να μην φτάνει μόνο αυτό στερούν τους πολίτες και από έργα μέγιστης σημαντικότητας. Για την ΔΕΠΑΝΟΜ (Δημόσια Επιχείρηση Παρακολούθησης Νοσοκομειακών Μονάδων), το μόνο που έχω να πω είναι... ντροπή σας, πολύ απλά δεν ξέρουν τι τους γίνεται ή ακόμα πιο καλά, βουλιάζουν στον ίδιο βούρκο με την υπόλοιπη Ελλάδα!
Την αποπεράτωση του έργου τώρα έχει αναλάβει η ΙΝΤΡΑΚΑΤ, που είναι εταιρεία του Κόκκαλη, και από όσο φαίνεται θα καταφέρει να το τελειώσει. Είχε πει κάτι ο πρωθυπουργός για νταβατζίδες;
Επίσης για το θέμα έγραψε πριν δύο χρόνια η εφημερίδα Μακεδονία... "Σύμφωνα με τον υπουργό υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γιώργο Κωνσταντόπουλο, το νέο νοσοκομείο θα παραδοθεί το 2008, ενώ όπως είπε κατά τη διάρκεια εγκαινίων περιφερειακού ιατρείου στο Λόφο Πιερίας, "το έργο βρίσκει επιτέλους το δρόμο του". Ναι τώρα με το gps θα τον βρει στα σίγουρα τον δρόμο του!
"Αξίζει να σημειωθεί ότι η αποπεράτωση των εργασιών μέσα στην τετραετία αποτέλεσε και προεκλογική δέσμευση του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, κατά την προεκλογική του ομιλία στην πλατεία της Κατερίνης." Άκου να δεις τι μας τάζουν για να τους ψηφίσουμε, οι ψεύτες! Άρε Κωνσταντάρα, προφητικότατη η ταινία σου "υπάρχει και φιλότιμο". περισσότερα: Άρθρο εφ. Μακεδονία.
Το έργο όπως καταλαβαίνετε έχει περάσει από τα χέρια και των δυο κομμάτων τα οποία μας δουλεύουν κανονικά.
Εμπρός προς τα πίσω, λοιπόν, στη χώρα που έκανε την κομπίνα κανονικό επάγγελμα.

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2009

Επιστροφή Στη φύση!

Το ότι οι πόλεις σαν την Θεσσαλονίκη έχουν γίνει πλέον ακατάλληλες για να ζει κάποιος το αποδεικνύουμε κάθε μα κάθε φορά που έρχεται μια γιορτή.
Ναι φίλοι μου, δεν είναι μόνο η λαχτάρα του Θεσσαλονικιού να κάνει ταξίδια, έτσι κι αλλιώς συνέχεια στα ίδια μέρη πηγαίνει, Χαλκιδική, Κατερίνη, Βέροια άντε και καμιά Δράμα στα μεγάλα κέφια. Είναι ότι αυτή η πόλη τον πνίγει και θέλει να βγει οπωσδήποτε έξω στην φύση να αναπνεύσει καθαρό αέρα. Να περπατήσει σε δρόμους όπου δεν τον στριμώχνουν οι πολυκατοικίες και τα ατελείωτα αυτοκίνητα. Να δει το μάτι του που τελειώνει ο ορίζοντας και να χαλαρώσει με τις ομορφιές της φύσης.
Και για όποιον δεν το γνωρίζει του το λέω εγώ. Είναι εξακριβωμένο ότι οι άνθρωποι όταν έχουν μεγάλο οπτικό πεδίο μπροστά τους είναι πιο χαλαροί και οι χτύποι της καρδιά τους μειώνονται. Αντίθετα όταν βρίσκονται ανάμεσα σε εμπόδια που τους κλείνουν τον ορίζοντα, οι καρδιακοί χτύποι ανεβαίνουν και μαζί τους το άγχος και η πίεση. Δεν είναι άλλωστε καθόλου τυχαίο που οι πεζοναύτες όταν στήνουν καρτέρι για να κάνουν μια έφοδο, καρτέρι το οποίο μπορεί να διαρκέσει και ώρες, για να μπορέσουν να παραμείνουν ήρεμοι έχουν μάθει να κοιτάνε στο πιο μακρινό σημείο που μπορούν να δουν και αν είναι δυνατόν τον ορίζοντα. Επίσης έχω ακούσει για μια φυλή στην Ν. Αμερική οι άνθρωποι της οποίας όταν κυνηγούσαν επειδή έπρεπε να περιμένουν πολλές ώρες το θήραμά τους, είχαν ανακαλύψει αυτό το μυστικό και για να μπορέσουν να μείνουν τόσες ώρες στη θέση τους κοιτούσαν ανάμεσα από τα δέντρα όσο πιο μακρυά γινόταν.
Από την άλλη πάλι, κάθε φορά που έρχονται γιορτές και βλέπω την πόλη να αδειάζει την ευχαριστιέμαι πιο πολύ. Καταλαβαίνω πόσο μεγάλο κακό έχουν κάνει τα αυτοκίνητα στη ζωή μας. Μου αρέσει να βλέπω τους άδειους δρόμους. Μου αρέσει που δεν ακούω κόρνες και φωνές συνέχεια. Μου αρέσει να κάνω βόλτα στην άδεια παραλία της Θεσσαλονίκης χωρίς την ηχορύπανση των αυτοκινήτων και των απαίσιων μπαρακίων που έχουν κατακλύσει όλο το πεζοδρόμιο της μιας πλευράς. Ίσως τελικά αν φύγουν οι μισοί κάτοικοί της αυτή η πόλη να γίνει λίγο ανθρώπινη.
Τώρα, λοιπόν, που πήγα και εγώ στην εξοχή έστω και για λίγο, την βρήκα την λύση, θα βρω ένα σπίτι κάπου έξω και θα έρχομαι στην Θεσ/νίκη μόνο τις γιορτές !

Κυριακή, 05 Απριλίου 2009

Στους Δρόμους!

Το παρακάτω βιντεο δεν έχει καμία σχέση με διαδηλώσεις της γσεε, αδεδυ και διάφορων τέτοιων ψευτοοργανώσεων. Μιλάμε για έναν άνθρωπο αγανακτησμένο που πήρε ένα τηλεβόα και βγήκε στους δρόμους να φωνάξει για την κατάντια της χώρας και τον εξοργισμό του κατά των κυβερνήσεων. Σε άλλη περίπτωση θα τον περνούσα για τρελό αλλά σήμερα βλέποντας και καταλαβαίνοντας που έχει φτάσει αυτή η χώρα νομίζω ότι ο άνθρωπος αυτός κάθε άλλο παρά τρελός είναι. Το μόνο αστείο τις υπόθεσης είναι ότι βγήκε να φωνάξει σε ένα σημείο όπου υπάρχει ελάχιστος, εώς και καθόλου, κόσμος. Λίγο πιο πάνω βρε άνθρωπε είναι η εγνατία, στο στενάκι πήγες; Από τον ήχο δεν ακούγονται και πολλά, το ανέβασα πιο πολύ για την εικόνα, σκεφτείτε απλά ότι τα χώνει αβέρτα, λέει και κάτι άσχετα βέβαια για τουρκοκρατίες!
video
Υ.Γ. Συγχωρέστε με για την απουσία μου από τα σχόλια αλλά η δουλειά βλέπετε, πρέπει να βγάλουμε και κάνα φράγκο!

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

Samuel Ullman!

Είναι μεγάλη η χαρά μου να ανακαλύπτω και να διαβάζω ποιήματα σαν το παρακάτω. Είναι πράγματα που τα σκέφτομαι και δεν ξέρω πως να τα μεταφέρω στο γραπτό λόγο ώστε να γίνω σαφής και κατανοητός. Αυτό, λοιπόν, το δικό μου κενό καλύπτεται από από διάφορους ποιητές, τραγουδιστές και λογοτέχνες που ανακαλύπτω κατά καιρούς και πολύ ενθουσιάζομαι με αυτά που έχουν γράψει.
Το παρακάτω ποίημα είναι ένας ύμνος για τους ανθρώπους που δεν γερνάνε ποτέ. Για τους ανθρώπους που η ψυχή τους είναι πάντα ανθισμένη, που έχουν πάντα όρεξη και δίψα για να αποκτήσουν νέες γνώσεις, που ο πόθος για ζωή δεν έχει σβήσει ακόμα και όταν το σώμα τους γερνάει. Δεν θα πω άλλα το ποίημα τα λέει όλα!
Η ΝΙΟΤΗ
Τα νιάτα δεν είναι περίοδος ζωής,
είναι μια κατάσταση του νου.
Δεν είναι τα κόκκινα μάγουλα, τα κόκκινα χείλη και τα ευλύγιστα γόνατα. Είναι η διάθεση της θέλησης, ιδιότητα της φαντασίας, ένας σφρίγος συναισθημάτων. Είναι η φρεσκάδα της βαθιάς πηγής της ζωής. Είναι η νίκη ενάντια στην ατολμία, είναι η επιθυμία για περιπέτεια ενάντια σε μια ζωή της ευκολίας. Αυτός ο πόθος υπάρχει συχνά σε έναν σαραντάρη, περισσότερο από ότι σε ένα εικοσάχρονο αγόρι. Κανένας δεν γερνάει μόνο και μόνο επειδή ζει μερικά χρόνια. Οι άνθρωποι γερνούν όταν εγκαταλείπουν τα ιδανικά τους.
Τα χρόνια μπορεί να ρυτιδώνουν το δέρμα, αλλά όταν εγκαταλείψεις τον ενθουσιασμό τότε ρυτιδώνεται το πνεύμα. Η ανησυχία, η αμφιβολία, η έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό σου, ο φόβος και η απελπισία, αυτά είναι τα μακρά, μακρά χρόνια που γέρνουν το κεφάλι και κάνουν σκόνη το πνεύμα που γέρασε.
Και αν είναι κανείς εβδομήντα ή δεκάξι χρόνων, πάντα στην καρδιά του μπορεί να υπάρχει η αγάπη για το θαύμα, ο θαυμασμός για τα άστρα και τα πράγματα και για τις σκέψεις. Η θέληση να αντιμετωπίσει κανείς τα γεγονότα, η αδιάκοπη παιδιάστικη όρεξη για κείνο που πρόκειται να ΄ρθει. Έπειτα, και η μεγάλη χαρά για το παιχνίδι ζωής.
Είστε τόσο νέοι, όση είναι η πίστη σας στη ζωή, τόσο γέροι, όση είναι η αμφιβολία σας, τόσο νέοι, όση είναι εμπιστοσύνη στον εαυτό σας, τόσο γέροι, όση είναι η απελπισία σας.
Μέσα στο κέντρο της καρδιάς σας βρίσκεται ένας σταθμός ασυρμάτου. Όσα χρόνια αυτός παίρνει μηνύματα ομορφιάς, ελπίδας, χαράς, μεγαλείου, θάρρους και δύναμης από τη γη, από τους ανθρώπους και από το θεό, τότε είστε πάντα νέος. Όταν τα μηνύματα αυτά πάψουν να έρχονται, και το κέντρο της καρδιά σας έχει σκεπαστεί με τα χρόνια της απαισιοδοξίας και τον πάγο της αδιαφορίας και του κυνισμού, τότε πραγματικά μεγαλώσατε και γεράσατε.
YOUTH
Youth is not a time of life—it is a state of mind. It is not a matter of red cheeks, red lips and supple knees. It is a temper of the will; a quality of the imagination; a vigor of the emotions; it is a freshness of the deep springs of life. Youth means a tempermental predominance of courage over timidity, of the appetite for adventure over a life of ease. This often exists in a man of fifty, more than in a boy of twenty. Nobody grows old by merely living a number of years; people grow old by deserting their ideals.
Years may wrinkle the skin, but to give up enthusiasm wrinkles the soul. Worry, doubt, self-distrust, fear and despair—these are the long, long years that bow the head and turn the growing spirit back to dust.
Whether seventy or sixteen, there is in every being’s heart a love of wonder; the sweet amazement at the stars and starlike things and thoughts; the undaunted challenge of events, the unfailing childlike appetite for what comes next, and the joy in the game of life.
You are as young as your faith, as old as your doubt; as young as your self-confidence, as old as your fear, as young as your hope, as old as your despair.
In the central place of your heart there is a wireless station. So long as it receives messages of beauty, hope, cheer, grandeur, courage, and power from the earth, from men and from the Infinite—so long are you young. When the wires are all down and the central places of your heart are covered with the snows of pessimism and the ice of cynicism, then are you grown old, indeed!
Περισσότερα:

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

Θέλουμε πίσω τους Επαγγελματίες!

Τελικά οι άνθρωποι αυτής της χώρας μυαλό δεν θα βάλουν ποτέ και δυστυχώς η μνήμη του Έλληνα κρατάει μόνο όσο θέλουν τα γεγονότα των οχτώ και αυτό πλέον έγινε νόμος.
Τώρα θα μου πείτε τι σ' έπιασε και τα λες όλα αυτά. Εδώ και καιρό κάθομαι και διαβάζω κάποια άρθρα και διάφορα νέα από τις εφημερίδες και παρατηρώ ότι παντού και σε τακτά χρονικά διαστήματα υπάρχουν δημοσιευμένες δημοσκοπήσεις και αναλύσεις για το ποιο κόμμα έχει το προβάδισμα αλλά και όλες αυτές τις μπούρδες περί προθέσεως ψήφου, εμπιστοσύνης στα κόμματα, παράσταση νίκης κτλ. Μέχρι τώρα, λοιπόν, δεν έδινα και μεγάλη σημασία στα αποτελέσματα αυτών των δημοσκοπήσεων γιατί πίστευα ότι πέρα του ότι μπορεί να κρύβουν συμφέροντα από τον εκάστοτε εντολέα που τις μισθώνει, τις πιο πολλές φορές οι ψηφοφόροι πριν πάνε στις κάλπες έχουν μια τάση επανάστασης και ριζοσπαστισμού και αντίδρασης, αλλά όταν φτάσει η ώρα τις ψήφου το μυαλό τους δύσκολα δίνει εντολή στο χέρι να τραβήξει άλλο ψηφοδέλτιο. Έτσι, λοιπόν, και επειδή φως για βουλευτικές εκλογές καλώς ή κακώς δεν βλέπω, αδιαφόρησα εντελώς για τα σαφή αποτελέσματα ότι το πασοκ είναι σταθερά πρώτο και με διαφορά και την τάση του λαού να του ξαναδώσει εντολή να κυβερνήσει. Ίσως μέσα μου ήθελα να πιστεύω ότι  υπάρχει μια μικρή ελπίδα μετά από όλα τα σκάνδαλα και την οικονομική κρίση (πιπίλα το κάναμε αυτό) ο κόσμος τελικά να ξεσηκωθεί και να μαυρίσει και δύο "μεγάλα" κόμματα.
Μάταια όμως πίστευα κάτι τέτοιο και το συμπέρασμα το έβγαλα έπειτα από αρκετές συζητήσεις που είχα με διάφορους ανθρώπους που έδειχναν αγανακτισμένοι με την κατάσταση της χώρας και την κυβέρνηση του Καραμανλή. Οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι που πριν από μια πενταετία κατακεραύνωναν και κατηγορούσαν το πασοκ για διαφθορά και ανικανότητα, ήταν αυτοί που μετά μανίας εξέλεξαν την νδ να μας κυβερνήσει και να μας τον χώσει λίγο πιο πολύ. Τώρα, λοιπόν, οι ίδιοι πάντα Έλληνες, λησμονούν, χωρίς να υπερβάλω καθόλου χρησιμοποιώντας αυτή την λέξη, τα χρόνια διακυβέρνησης του πασοκ και δηλώνουν πως θα το ψηφίσουν σίγουρα. Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες για το τι κουφά έχω ακούσει, όπως, "τουλάχιστον επί πασοκ δεν πεινούσαμε και είχαμε δουλειά" ή "το πασοκ υποστήριζε και λίγο τους εργάτες". Εντάξει, έλεος βρε παιδιά. Δεν μπορείτε να καταλάβετε ότι στο ίδιο καζάνι βράζουν και ότι ακολουθούν την ίδια πολιτική; Πραγματικά βαρέθηκα να λέω τα ίδια και τα ίδια.
Το συμπέρασμα, λοιπόν,  που βγάζω είναι ότι ο λαός θα απαιτήσει την επόμενη φορά να μας ξανακυβερνήσουν οι επαγγελματίες κλέφτες, οι μάγοι της πολιτικής, οι ταχυδακτυλουργοί. Εγώ, πάντως, θα συνεχίσω να λέω από αυτό το blog ότι στις επόμενες εκλογές ψηφίστε οτιδήποτε εκτός από νδ και πασοκ, μπας και δούμε άσπρη μέρα.

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009

Μου την δίνει όταν...

Εντάξει λοιπόν, αν και δεν είμαι και πολύ φανατικός των βλογοπαίχνιδων (δεν ξέρω γιατί) είπα, κατόπιν πρόσκλησης του ανορθόδοξου, να συμμετάσχω και εγώ σε ένα. Βέβαια για κακή μου τύχη το θέμα του παιχνιδιού είναι πέντε πράγματα που με ενοχλούν. Και λέω ότι είναι κακή η τύχη γιατί είμαι τέτοιος χαρακτήρας που θα μπορούσε κάλλιστα το ψευδώνυμό μου να είναι γκρινιάρης. Επιπλέον, όντας τελειομανής και αφού ζω και στη χώρα του παραλόγου υπάρχουν άπειρα πράγματα που μου την δίνουν. Από τη μια, λοιπόν, είναι πολύ εύκολο να βρω πέντε, μόνο, εκνευριστικά πράγματα, από την άλλη είναι πολύ δύσκολο να διαλέξω ανάμεσα στα δεκάδες που υπάρχουν. Έτσι αποφάσισα να μην τα εξειδικεύσω αλλά να αναφερθώ λίγο πιο γενικά και αόριστα.
Πρώτο πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό (και τώρα που το σκέφτομαι εκνευρίζομαι) είναι το κυκλοφοριακό. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην κίνηση και τα μποτιλιαρίσματα, την απαράδεκτη άσφαλτο, τις λακούβες και τα δεκάδες έργα που γίνονται καθημερινά, αλλά γενικώς σε οτιδήποτε έχει να κάνει με δρόμους και αυτοκίνητα, ανύπαρκτους κώδικες οδικής κυκλοφορίας, φανάρια, παρκαρίσματα, διαβάσεις και γενικά όλη αυτή τη μιζέρια στην οποία έχει επέλθει ο Έλληνας (τρομάρα του) κατά την οποία το πάτημα της κόρνας και τα νεύρα έχουν γίνει μόνιμο στοιχείο του.
Τηλεόραση! Ναι, είπα τη μαγική λέξη και όπως καταλαβαίνετε δεν αναφέρομαι στη συσκευή αλλά στις εκπομπές της και στους ανθρώπους που κρύβονται από πίσω της. Ξέρω ότι πολλοί θα πουν μην τα βάζεις όλα σε ένα σάκο και τέτοια. Ε, όχι, η τηλεόραση πλέον έχει σαπίσει τελείως και όπως λέει και ο λαός αν σε ένα κουβά με νερό ρίξεις σκατά τότε θα βρομίσει όλο το νερό και όχι μόνο ένα μέρος του. Γι' αυτό και εγώ εδώ και καιρό έχω πάψει να την ανοίγω, οπότε έχω πλήρη άγνοια από οποιαδήποτε εκπομπή, σειρά, σόου και ειδικά από τις βρωμοειδήσεις. Και το σημαντικότερο δεν ξέρω τι θα πει διαφημίσεις! Βέβαια τυχαίνει να πάω σε κανένα σπίτι για δουλειά και να δω να παίζει καμιά Τατιάνα οπότε και μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι.
Και μιας και αναφέρθηκα την τβ θυμήθηκα που της προάλλες είχα πάει σε έναν φίλο για βόλτα και αντί να βάλει καμιά μουσική να ακούμε μου κάρφωσε στην τηλεόραση αθλητικά. Ωχ, τα νεύρα μου. Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϋ, μόνο πινγκ-πονγκ δεν έβαλε. Ε, αυτό είναι το τρίτο πράγμα που με κάνει έξαλλο. Ποιο; Το οπαδιλίκι. Το να πηγαίνεις που και που στο γήπεδο να παρακολουθείς κανέναν αγώνα το καταλαβαίνω. Αυτό που δεν μπορώ να χωνέψω με τίποτα είναι το πως μπορεί κάποιος να είναι τόσο φανατισμένος με αυτές τις ανώνυμες εταιρίες που κρύβουν διαφθορά και κέρδη εκατομμυρίων αλλά και τα αμόρφωτα παιδάκια-αθλητές που ξαφνικά έγιναν κάποιοι. Πιστεύω ότι το πνεύμα του αθλητισμού έχει χάσει κάθε έννοια και ουσία στις μέρες μας και τραγικό παράδειγμα είναι οι ολυμπιακοί αγώνες οι οποίοι έχουν βυθιστεί στο βούρκο του χρήματος και των συμφερόντων.
Να, είπα συμφέροντα και αμέσως σκέφτηκα την πολιτική κατάσταση της χώρας μας. Τρελαίνομαι όταν σκέφτομαι τους πολιτικούς, την ψευτιά που κρύβουν, το ότι γίνονται πιόνια του κάθε νταβατζή μεγαλοκαρχαρία φράγκα, τα δις που κλέβουν, αλλά πιο πολύ τα παίρνω όταν τους ακούω να βγάζουν λόγο. Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, που τα λένε με τόση ευκολία ή καλύτερα που τα διαβάζουν αφού τους τα έχουν γράψει άλλοι. Που για να πάρουν μία ψήφο γίνονται οι μεγαλύτεροι γλείφτες και μετά μην τους είδατε. Για τους Έλληνες πολιτικούς συγκεκριμένα τι να πω, τέτοιοι που είμαστε αυτοί μας αρμόζουν.
Και για να τελειώνω το παραλήρημα της γκρίνιας μου θα αναφερθώ σε μια ιδιότητα που χαρακτηρίζει πολλούς ανθρώπους και ειδικά τους Έλληνες. Αυτό του ξερόλα. Όλοι είναι ειδικοί και γνωρίζουν τα πάντα και κανένας δεν εκφράζει αμφιβολία για κάτι. Όλοι ξέρουν από υδραυλικά, αυτοκίνητα, υπολογιστές, φυσική, αστρονομία και ότι άλλο θες και ας μην έχουν διαβάσει ούτε ένα βιβλίο. Τα μαθαίνουν βλέπετε από την τηλεόραση. Είμαι σίγουρος σου λέει ο άλλος εκατό τα εκατό. Γιατί ρε φίλε είσαι σίγουρος; Προσωπικά είμαι της άποψης ότι πάντα πρέπει να έχουμε τις αμφιβολίες μας, έστω και μικρές, για όλα τα πράγματα, ακόμα και για αυτά που γίνονται μπροστά στα μάτια μας. Μου λέει ένας γνωστός: "έχω δει θαύμα να συμβαίνει μπροστά στα μάτια μου, πως να μην πιστεύω;". Ε, και εγώ έχω δει μάγο να εξαφανίζει αντικείμενα μπροστά στα μάτια μου, τι να γίνει τώρα να τον κάνω θεό;
Ουφφ
, τελείωσα και πάνω στην ώρα που τελείωσαν τα τραγουδάκια που έβαλε το αγαπητό μου πιθηκάκι2 για το αφιέρωμά του στη ska!
Διαβάστε επίσης της πολύ ωραίες αναρτήσεις επί του θέματος από τους: omadeon και NdN

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

Οι Ska-p Στη Θεσσαλονίκη!

Ναι ναι, έχω τα μαγικά χαρτάκια στα χέρια μου! (κλικ στη φωτό για να δείτε τα υπέροχα δάκτυλά μου!)
Πολλοί από εσάς βέβαια δεν ακούτε αυτό το είδος μουσικής και πιθανότατα δεν γνωρίζετε καν το συγκρότημα. Παρόλα αυτά σίγουρα υπάρχουν αρκετοί που τους αρέσει η ska και θα ήθελαν να δουν τη μία και μοναδική εμφάνιση των Ska-p στην Ελλάδα και μάλιστα στην Θεσσαλονίκη, που θα πραγματοποιηθεί στις 16\5\09 στο γήπεδο του Μακεδονικού στη Νέα Ευκαρπία. Δεν θα έχανα με τίποτα αυτήν την ευκαιρία μιας και η πρώτη φορά που είχα σκεφτεί να τους δω εμφανίζονταν στην Ιταλία και φυσικά η απόπειρα έπεσε στο κενό.
Συγκρότημα με στοίχο επαναστατικό, ριζοσπαστικό και γεμάτοι ενέργεια πάνω στη σκηνή που σε ξεσηκώνουν όταν τους παρακολουθείς. Η μουσική τους είναι ευχάριστη και ακούγεται άνετα ακόμα και αν δεν είστε λάτρεις του είδους, αρκούν μόνο λίγα ακούσματα για να μπείτε στο νόημα!
ska-p.com

ΤΙCKET HOUSE (Αθήνα, Πανεπιστημίου 42 210 3608366),

ΤΙCKET HOUSE (Θεσσαλονίκη Μητροπόλεως 102, 2310 264880)

Τρίτη, 03 Μαρτίου 2009

Έχω εντολή να κλέψω!!!

Ο Μπρεχτ έλεγε ότι, "πιο άσχημο από το να κλέβεις μια τράπεζα είναι να ιδρύεις μια τράπεζα" και νομίζω ότι είχε απόλυτο δίκαιο.
Πηγαίνω σήμερα το πρωί στην Alfa Bank για να πληρώσω το ενοίκιο του σπιτιού, αλλά αντί να πάω στην τράπεζα που είναι στην Νεάπολη και να βάλω τα χρήματα στον λογαριασμό του ιδιοκτήτη μέσω του αυτόματου ταμία (δεν θυμάμαι πως σκατά το λένε), πηγαίνω σε μια άλλη, στις Συκιές, η οποία δεν διαθέτει τέτοιο μηχάνημα και πρέπει να κάνω την κατάθεση στο ταμείο κανονικά. Μπροστά μου βρήσκεται μια κυρία η οποία θέλει και αυτή να καταθέσει κάποια χρήματα σε λογαριασμό τρίτου. Μόλις πληρώνει το ποσό που θέλει να καταθέσει της λέει ο ταμίας ότι πρέπει να δώσει επιπλέον 1,20ε. Αυτή ρωτάει απορημένη γιατί πρέπει να πληρώσει αυτό το ποσό και ο ταμίας της λέει ότι επειδή δεν είναι δικός της ο λογαριασμός είναι υποχρεωμένη να καταβάλει κάποια χρήματα. Τα πληρώνει εκνευρισμένη και φεύγει. Αμέσως μετά έρχεται η σειρά μου και χωρίς καθυστέρηση λέω στον ταμία ότι από όσο γνωρίζω υπάρχει σχετικός νόμος που απαγορεύει της τράπεζες να χρεώνουν τους καταθέτες προς τρίτους λογαριασμούς με επιπλέον χρήματα. "Ε, ναι" μου λέει ο ταμίας "έχετε δίκιο είναι παράνομο αυτό αλλά εγώ έχω εντολή από την διεύθυνση της τράπεζας να εισπράττω αυτό το ποσό". "Ναι κύριε αλλά εφόσον είναι παράνομο και το γνωρίζει η τράπεζα πως γίνεται να συνεχίζει να ζητάει το ποσό και μάλιστα όταν εγώ θέλω να κάνω κατάθέση, που στην τελική είναι προς όφελός της;". "Όντως έτσι είναι, αλλά όπως σας είπα εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι" μου λέει ο κατά τα άλλα ευγενέστατος υπάλληλος.
Ήμουν ένα βήμα πριν κάνω βουτιά στο γραφείο της διευθύντριας και αρχίσω να τα κάνω όλα μαντάρα και άμα μου έλεγαν τίποτα θα έλεγα το ξέρω είναι παράνομο να κάνω καταστροφές αλλά έτσι μου ήρθε τι να κάνουμε τώρα. Μετά σκέφτηκα απλά να αρχίσω να φωνάζω (στην διευθύντρια πάντα) μέχρι να γίνουμε σούσουρο σε όλο τον δήμο. Τελικά ξαναξύπνησε η κότα μέσα μου και λέω, άσε ρε newton τις μαλακίες πρωινιάτικα και τι θα κερδίσεις στην τελική; απλά να χαλάσει η μέρα σου. Πλήρωσα σαν καλός μαλάκας και έφυγα.
Κύριε Παλαιοκώστα; μήπως ζητάτε συνεργάτες για την επόμενη ληστεία σας;

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009

Greek Prison Break!

Τελικά όλες αυτές οι σειρές οι αμερικάνικες που βλέπουμε αποδείχτηκαν σκέτη μούφα! Ο άλλος στο prison break έκατσε και μου έκανε μια τατουαζάρα τεράστια, έστησε ολόκληρο σχέδιο, κόντεψε να πεθάνει και έφαγε και ένα κάρο ξύλο. Η Ελλάδα για πρώτη φορά στα παγκόσμια δεδομένα δημιουργεί μια υπερπαραγωγή μοναδική στην ιστορία της αστυνομικής περιπέτειας! Το Greek Prison Break!!! Γρήγορα, εύκολα και αναίμακτα! Παλαιοκώστα δώστα όλα, σε θέλει όλη η χώρα!
Πρωταγωνιστούν:
Β.Παλαιοκώστας
Β.Στεφανάκος
Αλκέτ Ριζάι
Και η Μυστηριώδης Γυναίκα "Mystery Woman"!
Και ένα ελικόπτερο!!!!
Guest Star ο σκύλος του Παλαιοκώστα!

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009

Οι συνέπειες του Νεποτισμού!

Βεβαίως, από την διατήρηση μιας τέτοιας αναχρονιστικής συνήθειας μόνο αρνητικές συνέπειες μπορούν να προκύψουν. Συνέπειες που γίνονται εμφανείς τόσο στο κοινωνικό σύνολο και την συμπεριφορά και τον χαρακτήρα των ανθρώπων όσο και στην πολιτιστική και κοινωνική ανάπτυξη του κράτους.
Ποιες είναι όμως αυτές οι συνέπειες;
1. Ηθικές.
Προσβάλλονται, δηλαδή, οι αρετές της εργατικότητας, της τιμιότητας, της αμεροληψίας και της αξιοπρέπειας του ατόμου. Αναπτύσσεται έντονα και πολύ συχνά το αίσθημα της αδικίας και του υποβιβασμού με σύνηθες αποτέλεσμα την απογοήτευση και κατά συνέπεια την αγανάκτηση και οργή των ατόμων. Δημιουργείται και καλλιεργείται ένα κλίμα σήψης και διαφθοράς που έχει σαν αιτία του την ασύστολη και διαρκή παραβίαση των κανόνων της δικαιοσύνης.
2. Πολιτικές
Γίνεται προώθηση στην κορυφή της πολιτικής ηγεσίας σε πρόσωπα που κρίνονται όχι λόγο των προσόντων και των ικανοτήτων τους αλλά λόγο του ονόματός τους. Έτσι συντελείται η άνθιση και η εξάπλωση της πολιτικής διαφθοράς και παρακμής. Υπονομεύονται οι πολιτικοί που έχουν πραγματικά κάτι να προσφέρουν στην χώρα και παράλληλα διαταράσσεται η ομαλότητα στην πολιτική ζωή και παραβιάζονται οι κανόνες του δημοκρατικού πολιτεύματος και της ισότητας των πολιτών. Λογικό είναι δε, ότι οι πολιτικοί αφού κοιτάζουν μόνο την καριέρα και το όνομά τους να αδιαφορούν για τα προβλήματα της χώρας και έτσι να παραμένουν άλυτα μεγάλα κοινωνικά και εθνικά ζητήματα.
3. Πνευματικές
Εμποδίζονται αξιόλογοι άνθρωποι με επιστημονική κατάρτιση και όρεξη για δημιουργία να σταδιοδρομήσουν αξιοπρεπώς στη χώρα τους πολλές φορές παίρνουν το δρόμο του εξωτερικού. Παράλληλα ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες για επιστημονική και πνευματική ανάπτυξη, καθώς οι προωθημένοι με πλάγια μέσα φοβούνται τις μεγάλες αλλαγές και άλματα προς τα εμπρός, που ίσως, οι πρωτότυπες και πρωτοποριακές ιδέες, τους στοιχίσουν την θέση τους στο αξίωμά τους. Επίσης η χώρα δείχνει στο εξωτερικό ένα πρόσωπο διαφθοράς αλλά και πνευματικής και πολιτιστικής ανικανότητας, αφού τα πρόσωπα που την εκπροσωπούν στους τομείς αυτούς είναι ανάξια και ανίκανα.
4. Κοινωνικές και Οικονομικές
Τα άτομα που προωθούνται σ' αυτές τις ανώτερες και προνομιούχες θέσεις είναι συχνά ανίκανα και διεφθαρμένα και ο μόνος σκοπός τους είναι ο πλουτισμός και η ευδαιμονία τους. Από την άλλη, όλος ο πλούτος μαζεύεται σε λίγες μόνο οικογένειες. Επίσης αυτή η κοινωνική ανισότητα εντείνεται και διαιωνίζεται με αποτέλεσμα να καθυστερεί η κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη της χώρας.
Πρέπει επιτέλους να κατανοήσουμε τις δυσάρεστες συνέπειες που προκαλεί στην κοινωνική και πνευματική ζωή αυτό το φαινόμενο. Να σκεφτούμε με ποιο καθαρό μυαλό και να καταδικάσουμε αλλά και να πολεμήσουμε με κάθε τρόπο τον νεποτισμό. Στις επόμενες εκλογές σκεφτείτε τα!
Related Posts with Thumbnails