Ένα blog για εμάς, τη γειτονιά μας, την πόλη μας, τη "Μακεδονία μας" (καλό;), τη χώρα μας, την ήπειρό μας, τον πλανήτη μας, το ηλιακό μας σύστημα, τον γαλαξία μας, το σύμπαν μας, ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ!
Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011
Χρήμα και εξουσία
Το πάθος για χρήμα, αυτό το αμάρτημα που έχει κάνει όλο τον κόσμο να γυρίζει γύρω του και με τις τράπεζες και τους εκπροσώπους τους να λυσσάνε για περισσότερο κέρδος. Κέρδος που δημιουργείται εις βάρος των χωρών, στις πλάτες εκατομμυρίων πολιτών που βρίσκονται από τη μία μέρα στην άλλη ξεκρέμαστοι, χρεοκοπημένοι, απελπισμένοι. Πραγματικά απορώ, πού μαζεύεται όλο αυτό το χρήμα. Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι και οι εταιρίες που δεν χορταίνουν με κανένα ποσό; Πολύ φοβάμαι ότι ο κόσμος μας οδεύει ολοταχώς σε μια νέα παγκόσμια κρίση με το χειρότερο σενάριο αυτό του παγκοσμίου πολέμου.
Μήπως και οι προηγούμενοι δύο ΠΠ για τους ίδιους λόγος δεν έγιναν; Η φτώχεια, η ανέχεια, η πείνα και το πάθος κάποιον καιροσκόπων για εξουσία. Τα χρήματα και η εξουσία. Δυο αλληλένδετα "αμαρτήματα". Με τα χρήματα αποκτάς εξουσία και με την κατάκτηση της εξουσία έχεις και χρήματα. Και πως γίνεται κάθε φορά που η δυστυχία χτυπά την πόρτα μιας χώρας οι φασίζουσες νοοτροπίες να ανθίζουν. Η Γερμανία, η κάτοικοι και οι κυβερνήσεις της οποίας κατακεραυνώνουν σήμερα τους "παρασιτικούς" Έλληνες, ξεκίνησε και τους δυο παγκόσμιους πολέμους με τον δεύτερο να είναι ο πιο καταστροφικός στην ιστορία του ανθρώπου. Εκατομμύρια άνθρωποι σκοτώθηκαν και ολόκληρες χώρες ισοπεδώθηκαν για το καπρίτσιο κάποιων φασιστόμουτρων να κατακτήσουν ακόμα και τα μυρμήγκια. Η Ελλάδα τελικά ίσως να είναι και από τις πιο αδικημένες χώρες αυτού του πολέμου, αφού τασσόμενη ενάντια σε αυτή την παράνοια αρίθμησε χιλιάδες θύματα και καταστροφές από τους ναζί. Και ενώ όλες οι άλλες χώρες αποζημιώθηκαν εμείς δεν αξιωθήκαμε ούτε αυτό να διεκδικήσουμε.
Ευτυχώς η δική μου η γενιά δεν έζησε τέτοιες τραγωδίες και εύχομαι ποτέ να μην τις ζήσει. Βέβαια, και για τη φτώχεια τα ίδια έλεγαν οι γιαγιάδες μας, "δεν ξέρετε εσείς οι νέοι πόσο δύσκολα ήταν στα δικά μας τα χρόνια και πόση φτώχεια υπήρχε, ποτέ να μην τη ζήσετε". Να, όμως, που έρχονται οι καιροί που θα μάθουμε και εμείς. Θυμάμαι που ο πατέρας μου μου έλεγε ιστορίες που του είχε αφηγηθεί ένας θείος του ο οποίος είχε πολεμήσει το 40' τους Ιταλούς. Εκείνη τη χρονιά είχε απίστευτο κρύο. Οι άνθρωποι ήταν στην πλειοψηφία τους μαθημένοι σε δύσκολες συνθήκες. Οι περισσότεροι έκαναν σκληρές εργασίες και είχαν συνηθίσει τις χαμηλές θερμοκρασίες, αλλά εκείνη τη χρονιά ήταν το κάτι άλλο. Στα βουνά, μάλιστα, όπου πολεμούσαν, τα φαινόμενα ήταν ακραία. Τα ρούχα του στρατού δεν επαρκούσαν, οι αρβύλες και οι κάλτσες πάγωναν και τα πόδια μελάνιαζαν. Φορούσαν όσο πιο πολλά ρούχα μπορούσαν ακόμα και αυτά των νεκρών για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Τα τρόφιμα και το νερό λιγοστά. Κάποια στιγμή έπιναν νερό από ένα ποτάμι όταν προχωρώντας λίγο πιο πάνω παρατήρησαν ότι υπήρχαν πτώματα στρατιωτών μέσα που είχαν σαπίσει. Ήταν πολύ δύσκολα αλλά πάλευαν για την ελευθερία της χώρας. Το καλύτερο, έλεγε ο θείος, ήταν αυτό με την Σ. Βέμπο. Εμείς ούτε που την ξέραμε, ούτε που είχαμε ακούσει γι αυτήν. Είχε γίνει διάσημη τραγουδώντας επαναστατικά τραγούδια. Μη νομίζετε ότι μας έδιναν θάρρος. Ούτε που έφταναν στα αυτιά μας. τα άκουσα μόνο μετά τη λήξη του πολέμου. Οι μόνοι που έπαιρναν τα πάνω τους από αυτά τα τραγούδια ήταν οι άνθρωποι που έμεναν πίσω και δεν μπορούσαν να πολεμήσουν.
Εμείς οι νεοέλληνες, με όλα τα στραβά και τα ανάποδα που έχουμε, θέλω να πιστεύω ότι ποτέ δεν θα επιτρέψουμε στο μέλλον να καλλιεργηθεί στη χώρα μας τέτοια ιδεολογία. Νομίζω ότι αγαπάμε την ελευθερία τόσο τη δική μας όσο και των άλλων εθνών και πραγματικά ώρες ώρες χαίρομαι που δεν έχουμε υιοθετήσει αυτόν τον ρομποτικό τρόπο ζωής των Γερμανών.
Φασιστική Γερμανία from Thessalotipota on Vimeo.
(Στο youtube)
http://www.youtube.com/user/thessalotipota?feature=mhee
Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011
Ακίρα Κουροσάβα "Όνειρα"
Καλά βρε Σάκη, μου λέει η γυναίκα μου, τι ταινία είναι πάλι αυτή που κατέβασες να δεις;
Είναι κάποιες ταινίες που πραγματικά δεν μπορείς να περιγράψεις, παρά μόνο μπορείς να πεις σε κάποιον να τις δει επειγόντως. Μία από αυτές είναι και η ταινία του Ιάπωνα σκηνοθέτη Akira Kurosawa, Dreams, (ή Yume ή Όνειρα). Βασικό θέμα της η καταστροφή του περιβάλλοντος και η αλόγιστη εκμετάλλευση της φύσης από τον άνθρωπο. Σκηνές γεμάτες χρώματα και μουσικές που στο βάθος τους όμως κρύβουν θλίψη και πόνο. Εδώ δεν πρόκειται να δείτε μηνύματα μπουρδοοικολογίας που από πίσω τους ελλοχεύει το κέρδος και μόνο το κέρδος και που καμία σχέση δεν έχουν με την αγάπη για τη φύση, αλλά τουναντίον, μέσα από την προπαγάνδα για οικολογική συνείδηση καταστρέφουν ακόμα περισσότερο το περιβάλλον. Σε αυτή την ταινία δεν υπάρχει κάποιος υπερήρωας που τρέχει πιο γρήγορα και από τις σφαίρες, αλλά ούτε φαντασμαγορικές εκρήξεις και καλοφτιαγμένα μοντάζ. Κάθε "Όνειρο" είναι μια διαφορετική ιστορία παιγμένη σαν θεατρική παράσταση, απλά και λιτά με σκοπό την αφύπνηση του μυαλού.
Φαντάζομαι ότι όποιος την έχει δει θα του έκανε περισσότερο εντύπωση η σκηνή "Το βουνό Φίτζι στα κόκκινα". Εμένα μου άρεσε η τελευταία σκηνή τόσο για τα μηνύματά της όσο και για τα χρώματα και την μουσική που έχει στο τέλος, γιαυτό και την ανέβασα να την μοιραστώ μαζί σας.
Watch Akira Kurosawa's Dreams in Entertainment | View More Free Videos Online at Veoh.com
Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2011
Κοκορομαχίες
Όλα ξεκίνησαν πριν από δυο χρόνια όταν ένας φίλος μου άρχισε να με ψήνει να πάω να μείνω στο χωριό που μένει και το οποίο είναι λίγα χιλιόμετρα έξω από την Θεσσαλονίκη. Βέβαια, το να βρεις να νοικιάσεις σπίτι σε χωριό δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα . Έτσι, έπρεπε να περάσει ένα εξάμηνο για να "αδειάσει" κάποιο το οποίο θα μας στέγαζε για τον επόμενο ενάμιση χρόνο. Η στιγμή, λοιπόν, είχε φτάσει και για πέμπτη φορά στη ζωή μου έπρεπε να μετακομίσω. Εγώ ήμουν μες την χαρά, είχα αρχίσει να ονειρεύομαι μπαξέδες και κοτέτσια, βόλτες με τα ποδήλατα και ήσυχα απογεύματα με καφέ στο μπαλκόνι απολαμβάνοντας την ηρεμία και τα χρώματα του χωριού.
Οι καιροί, δυστυχώς, από τότε άλλαξαν. Τα πράγματα ήρθαν τα πάνω κάτω τόσο στον εργασιακό μου τομέα όσο και στον οικογενειακό. Από τη μια η αλλαγή δουλειάς, η έδρα της οποίας είναι σε σημείο ακόμα πιο μακρυά από την προηγούμενη, και από την άλλη η εγκυμοσύνη της γυναίκας μου ήταν αρκετά να με κάνουν να αποφασίσω για την έκτη μετακόμισή μου και να επιστρέψω στα "πάτρια" εδάφη μου και στο κέντρο της πόλης. Ο Γολγοθάς μου, λοιπόν, μόλις άρχισε και για δυο βδομάδες θα πρέπει να πάρω φωτιά και μεταφέρω ολόκληρο νοικοκυριό (ας είναι καλά η μεταφορική που θα μεταφέρει τα βαριά αντικείμενα), να αλλάξω το τηλέφωνο (που σημαίνει ότι θα μείνω χωρίς διαδίκτυο ένα μήνα), ΔΕΗ και όλα τα σχετικά που πρέπει να γίνουν.
Ας αφήσω, όμως , τις μετακομίσεις και ας μπω στο θέμα της ανάρτησης. Έλεγα στην αρχή του κειμένου ότι είχα αρχίσει να ονειρεύομαι κοτέτσια και μπαξέδες και, άμα βάλω κάτι στο μυαλό μου δεν σταματάω αν δεν το πραγματοποιήσω. Έτσι, μετά την πάροδο ενός εξαμήνου είχα στίσει τον μπαξέ και έπειτα από ένα τρίμηνο έφτιαξα και ένα μικρό κοτέτσι. Αγόρασα καμιά δεκαριά κότες και μαζί μου έδωσαν και δύο κοκοράκια. Πολλοί μου έλεγαν ότι έπρεπε να πάρω τον έναν κόκορα γιατί θα μάλωναν μεταξύ τους και ο δυνατότερος θα απομόνωνε τον άλλον. Στην πραγματικότητα όντως ο ένας κάποια στιγμή έγινε ο αρχηγός, όντας πιο αναπτυγμένος και βαρύς κατάφερε να κυριαρχήσει αλλά σε καμιά περίπτωση δεν έδιωξε τον άλλον, απλά τον έκανε να ξεχάσει το σεξ! -Η παρουσία του κόκορα είναι πολύ σημαντική στο κοτέτσι γιατί προστατεύει τις κότες, διατηρεί την τάξη και παρέχει το σημαντικότερο ζωώδες ένστικτο, το σεξ-. Από μικρά, λοιπόν, τα τάιζα , τα πότιζα και φρόντιζα για την καθαριότητά τους καθώς οι κότες είναι τρομερά βρόμικες. Που να το φανταζόμουν ότι θα δενόμουν τόσο με ζώο που δεν είναι σκύλος ή γάτα αλλά, κότα. Έπειτα από λίγο καιρό άρχισαν να έρχονται και τα πρώτα αυγά και μέσα σε έξι μήνες είχα καθημερινά 5-8 ολόφρεσκα αβγουλάκια ακόμα και μέσα στο χειμώνα. Δυστυχώς η μετακόμιση αυτόματα σήμαινε ότι θα έπρεπε να αποχωριστώ από τα πτηνά μου και να τα μεταφέρω σε άλλο, ασφαλή περιβάλλον. Υποψήφιο καινούριο "σπίτι" το, τεράστιο, μετά αυλής, κοτέτσι κάποιου φίλου, εδώ στο χωριό, το οποίο φιλοξενεί ήδη 2 κόκορες και καμιά 25αριά κότες.
Σε πρώτη φάση έπρεπε να πιάσω τα πτηνά και να δέσω τα πόδια τους ώστε να μπορέσω να τα μεταφέρω μέσα σε τελάρα με το αυτοκίνητο. Αυτό, φαινομενικά δείχνει να είναι εύκολο. Αυτά τα πτηνά είχαν εξοικειωθεί με την παρουσία μου, αφού τρώγανε μέσα από τη χούφτα μου σχεδόν κάθε πρωί, οπότε σκέφτηκα ότι θα ξεμπερδέψω γρήγορα. Μάλλον όμως, λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο. Μόλις μπήκα μέσα και άρχισα να τις κυνηγάω πήραν χαμπάρι ότι κάτι δεν πάει καλά και έκαναν σαν μανιασμένες. Μετά από μια ώρα και πολύ τρέξιμο και αφού ψοφήσαμε άνθρωποι και πτηνά, κατάφερα να τα πιάσω όλα. Τα έβαλα στα τελάρα και πήγα στο καινούριο τους σπίτι. Εκεί με περίμενε άλλη μια έκπληξη που δεν είχα σκεφτεί. Οι υπάρχοντες δύο κόκορες είχαν ήδη χωρίσει την αρχηγία και απολάμβαναν τους καρπούς της. Με την έλευση των δυο νέων, είδα το μάτι τους ότι γυάλισε. Μόλις βάζω τον πρώτο, τον δυνατό, μέσα χωρίς καθυστέρηση ο άλλος αρχηγός έρχεται κατά πάνω του. Φουντώνουν και οι δυο τα φτερά γύρω από το λαιμό του και αρχίζει η κοκορομαχία (αυτό το σημείο, που είναι και το καλύτερο δεν σκέφτηκα να το τραβήξω βίντεο). Μετά από σκληρή μάχη ράμφος με ράμφος ο "δικός μου" παρόλο που ήταν κουρασμένος από το κυνηγητό που του είχα ρίξει εγώ προηγουμένως για τον πιάσω, αναδεικνύεται νικητής και περήφανος κακαρίζει. Ο άλλος παραγκωνίζεται και κάνει στην άκρη. Την ίδια στιγμή που γινόταν η μάχη, εγώ έβαλα μέσα και τον δεύτερο ο οποίος παρακολουθούσε ατάραχος. Η ώρα του όμως είχε φτάσει γιατί πλέον κρινόταν η θέση για τον δεύτερο μέσα στο κοτέτσι. Και σε αυτή την περίπτωση ο παλιός αρχηγός χάνει τον αγώνα και το κύρος του. Τέλος ο παλιός δεύτερος στην ιεραρχία ορμάει στον δεύτερο δικό μου προσπαθώντας να τον πιάσει κουρασμένο. Δυστυχώς για αυτόν δεν έχει τόση δύναμη ώστε να κερδίσει και ο δικός μου τον παίρνει στο κυνήγι.
Κάπου εδώ τελειώνουν οι κοκορομαχίες τελειώνει και η δική μου περιπέτεια στο χωριό. Από αύριο ξεκινάνε καινούριες στο λαβύρινθο της πόλης!
Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010
Η δίκη της χούντας
Δείτε το ντοκιμαντέρ χαλαρά γιατί αριστερίζει λίγο (από ότι θυμάμαι), έχει όμως ενδιαφέρον.
Watch H dikh ths xountas in News | View More Free Videos Online at Veoh.com
Υ.Γ. Κατεβάστε τον veoh για να βλέπετε όλο το βίντεο.
Watch H dikh ths xountas in News | View More Free Videos Online at Veoh.com
Υ.Γ. Κατεβάστε τον veoh για να βλέπετε όλο το βίντεο.
Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2010
God save IMF
Ευτυχώς δεν τη σήκωσα εχτές την ανάρτηση γιατί με τα νεύρα που είχα θα μου βάζαν σίγουρα σημαιάκι. Αυτό που έχω καταλάβει πλέον απόλυτα είναι ότι στην Ελλάδα πάντα θα την πληρώνουν οι μη έχοντες, ενώ οι κατέχοντες θα απολαμβάνουν με ηρεμία τους υπόλοιπους να γκρεμοτσακίζονται. Η εκμετάλλευση στην εργασία πάει σύννεφο, μιας και οι εργοδότες -όσοι απέμειναν- έχουν ένα τεράστιο πεδίο επιλογής υπαλλήλων ώστε να τους παίρνει να κόβουν και να ράβουν όπως θέλουν. Για να βρεις δουλειά σήμερα, ακόμα και πακετάς, πρέπει να έχεις προϋπηρεσία και έτοιμο βιογραφικό να στείλεις με μέιλ, γιατί τα τηλέφωνα πλέον καταργήθηκαν επειδή παίρνουν πολλοί και σπάνε τα νεύρα των εργοδοτών. Προχτές ρώτησα έναν φίλο μου, που δουλεύει σε εργοστάσιο πώλησης και κατασκευής διάφορων μετάλλων για οικοδομές, πως πάνε τα πράγματα και μου λέει "εντάξει, εμείς δεν μπαίνουμε πολύ μέσα". Άντε, λοιπόν, γιωργάκη, ακόμα μια φορά ο ηλίθιος ο Έλληνας θα θυσιαστεί θα τις χοντροκοιλάρες σας.
God save the queen
The fascist regime
They made you a moron
Potential H-bomb
God save the queen
She ain't no human being
There is no future
In England's dreaming
Don't be told what you want
Don't be told what you need
There's no future, no future,
No future for you
God save the queen
We mean it man
We love our queen
God saves
God save the queen
'Cause tourists are money
And our figurehead
Is not what she seems
Oh God save history
God save your mad parade
Oh Lord God have mercy
All crimes are paid
When there's no future
How can there be sin
We're the flowers in the dustbin
We're the poison in your human machine
We're the future, your future
God save the queen
We mean it man
We love our queen
God saves
God save the queen
We mean it man
And there is no future
In England's dreaming
No future, no future,
No future for you
No future, no future,
No future for me
No future, no future,
No future for you
No future, no future
For you
God save the queen
The fascist regime
They made you a moron
Potential H-bomb
God save the queen
She ain't no human being
There is no future
In England's dreaming
Don't be told what you want
Don't be told what you need
There's no future, no future,
No future for you
God save the queen
We mean it man
We love our queen
God saves
God save the queen
'Cause tourists are money
And our figurehead
Is not what she seems
Oh God save history
God save your mad parade
Oh Lord God have mercy
All crimes are paid
When there's no future
How can there be sin
We're the flowers in the dustbin
We're the poison in your human machine
We're the future, your future
God save the queen
We mean it man
We love our queen
God saves
God save the queen
We mean it man
And there is no future
In England's dreaming
No future, no future,
No future for you
No future, no future,
No future for me
No future, no future,
No future for you
No future, no future
For you
Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010
Μουρλός είσαι;
Πηγαίνει κάποιος στο κουρείο να κουρευτεί και αφού τελειώνει βγάζει από την τσέπη του ένα πεντακοσάευρω και το δίνει στον κουρέα για να τον πληρώσει....
Μπα, όχι δεν είμαι καλός στα ανέκδοτα. Βλέπω αυτές τις μέρες μια παλιά σειρά της ΕΡΤ2, "Μαντάμ Σουσού". Ξέρετε, πρώτη αντίδραση που έχουμε όταν βλέπουμε τόσο παλιές σειρές ή ταινίες είναι: "πω πω, πώς άλλαξε αυτός και πόσο αδύνατος ήταν!". Έπειτα αρχίζει το μυαλό να δουλεύει αλλιώς. Η παλιά Αθήνα. Η Ελλάδα πριν από όχι και πάρα πολλά χρόνια. Φτωχογειτονιές, χωματόδρομοι, μισογκρεμισμένα σπίτια. Πουθενά σχεδόν αυτοκίνητα, χωρίς τηλέφωνο, δίχως ύδρευση και αποχέτευση. Άνθρωποι που μοχθούσαν για ένα μεροκάματο, να βγάλουν ίσα ίσα τα απαραίτητα, το φαΐ και το ψωμί της ημέρας. Κι όμως, μου φαίνεται ότι ήταν ευτυχισμένοι. Δεν είχαν τηλεόραση για διασκέδαση, είχαν όμως αυτούς που έλεγαν πετυχημένα αστεία. Δεν είχαν ραδιόφωνο αλλά αυτούς που τραγουδούσαν καλά. Δεν είχαν διαδίκτυο, είχαν όμως την κουτσομπόλα της γειτονιάς.
Και έπειτα, έρχεται η Μαντάμ Σουσού. Μεγαλοπιάνεται, περπατάει με το κεφάλι ψηλά, το παίζει δήθεν. Θέλει μεγάλα αυτοκίνητα, κινητά, υπολογιστές, τηλεοράσεις, δίχως να κάνει τίποτα στη ζωή της. Όλα με δανεικά. Όλα έτοιμα. Τα κοράκια ξέρουν καλά το παιχνίδι. Της κάνουν τα χατίρια, της δανείζουν, την φροντίζουν, της χαμογελάνε. Ξέρουν ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να τους τα επιστρέψει όλα και με τόκο. Και όταν θα έρθει αυτή η στιγμή και δεν θα έχει τα λεφτά, θα ξεπουλήσει και την ψυχή της για να ξεχρεώσει.
Ξέρετε κάτι; δεν φοβάμαι μήπως ξαναγυρίσουμε πίσω σε εκείνα τα χρόνια. Εκείνα τα χρόνια μπορεί να μην υπήρχαν χρήματα, μπορεί να ήταν δύσκολα, αλλά υπήρχε αξιοπρέπεια. Φοβάμαι ότι θα έρθουν άλλα χρόνια, καινούρια, αυτά του νεομεσαίωνα. Αυτά που υπάρχουν ήδη στην Κίνα και άλλες χώρες της Ασιατικής ηπείρου. Εκεί όπου εκατομμύρια άνθρωποι εργάζονται σαν δούλοι, σαν ζώα, σαν μηχανές, σαν αντικείμενα που έτυχε να γεννηθούν σε λάθος σημείο, ώστε να παίρνουμε εμείς φτηνά τα κινητά μας. Μόνο που μάλλον πήραμε πάρα πολλά και σε λίγο θα έρθει η ώρα να ξεπληρώσουμε.
Από αλλού όμως το ξεκίνησα και εκεί λέω να το τελειώσω...
Κυριακή 8 Αυγούστου 2010
Θεσσαλοτίποτα Τηλεόραση. Φρουτοπία Κ3Ε29

Watch Froutopia s3e29 in Animation | View More Free Videos Online at Veoh.com
Υ.Γ. Κατεβάστε τον veoh για να βλέπετε όλο το βίντεο.
Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010
Θεσσαλοτίποτα Τηλεόραση. Φρουτοπία Κ2Ε27

Watch Froutopia s2e27 in Animation | View More Free Videos Online at Veoh.com
Υ.Γ. Κατεβάστε τον veoh για να βλέπετε όλο το βίντεο.
Τρίτη 27 Ιουλίου 2010
Πνευματική στειρότητα
Οι καταστάσεις περίεργες και πρωτόγνωρες, αλλά μάλλον θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτές. Ένα μαύρο σύννεφο υπάρχει στην ψυχολογία των περισσότερων ανθρώπων που συναντάω και δυστυχώς και στην δική μου. Καθημερινά η σεναριολογία δίνει και παίρνει, στους δρόμους, στα καφενεία, στους χώρους εργασίας, στα ιστολόγια, στις τηλεοράσεις και γενικά ο Έλληνας από σοφίσματα είναι γεμάτος αλλά κατά βάθος η πάρτη του να είναι καλά.
Η χώρα μας έχει μπει στη μαύρη λίστα και κανένας πλέον δεν εμπιστεύεται, όχι να επιχειρήσει, αυτό ούτε για αστείο, εδώ αλλά ούτε καν να πουλήσει χωρίς πρώτα να δει το χρώμα του χρήματος. Από την άλλη το ΔΝΤ έχει βαλθεί να αλλάξει τα πάντα ριζικά -αυτό, δηλαδή, που έπρεπε να είχαν κάνει οι κυβερνήσεις όλα αυτά τα χρόνια σταδιακά και ήπια- μέχρι να πάρει τα φράγκα του πίσω ακόμα και αν αυτό καταλήξει στην εξαθλίωση κάποιων κοινωνικών ομάδων της χώρας.
Επειδή, λοιπόν, φέτος τη θάλασσα θα την βλέπω μόνο σε φωτογραφίες, άντε και κάνα δυο φορές από κοντά, και επειδή έχω γράψει αρκετά πράγματα και τα έχω αφήσει μισά και έτσι βλέπω να μένουν, λέω να ταξιδέψω με λίγη μουσική.
Για λίγα αυτιά...
Drowning deep in my sea of loathing
Broken your servant I kneel
(Will you give in to me?)
It seems what's left of my human side
Is slowly changing in me
(Will you give in to me?)
Looking at my own reflection
When suddenly it changes
Violently it changes (oh no)
There is no turning back now
You've woken up the demon in me
[Chorus:]
Get up, come on get down with the sickness [x3]
Open up your hate, and let it flow into me
Get up, come on get down with the sickness
You mother get up come on get down with the sickness
You fucker get up come on get down with the sickness
Madness is the gift, that has been given to me
I can see inside you, the sickness is rising
Don't try to deny what you feel
(Will you give in to me?)
It seems that all that was good has died
And is decaying in me
(Will you give in to me?)
It seems you're having some trouble
In dealing with these changes
Living with these changes (oh no)
The world is a scary place
Now that you've woken up the demon in me
[Chorus]
(And when I dream) [x4]
No mommy, don't do it again
Don't do it again
I'll be a good boy
I'll be a good boy, I promise
No mommy don't hit me
Why did you have to hit me like that, mommy?
Don't do it, you're hurting me
Why did you have to be such a bitch
Why don't you,
Why don't you just fuck off and die
Why can't you just fuck off and die
Why can't you just leave here and die
Never stick your hand in my face again bitch
FUCK YOU
I don't need this shit
You stupid sadistic abusive fucking whore
How would you like to see how it feels mommy
Here it comes, get ready to die
[Chorus (last line changed to "Madness has now come over me")]
Η χώρα μας έχει μπει στη μαύρη λίστα και κανένας πλέον δεν εμπιστεύεται, όχι να επιχειρήσει, αυτό ούτε για αστείο, εδώ αλλά ούτε καν να πουλήσει χωρίς πρώτα να δει το χρώμα του χρήματος. Από την άλλη το ΔΝΤ έχει βαλθεί να αλλάξει τα πάντα ριζικά -αυτό, δηλαδή, που έπρεπε να είχαν κάνει οι κυβερνήσεις όλα αυτά τα χρόνια σταδιακά και ήπια- μέχρι να πάρει τα φράγκα του πίσω ακόμα και αν αυτό καταλήξει στην εξαθλίωση κάποιων κοινωνικών ομάδων της χώρας.
Επειδή, λοιπόν, φέτος τη θάλασσα θα την βλέπω μόνο σε φωτογραφίες, άντε και κάνα δυο φορές από κοντά, και επειδή έχω γράψει αρκετά πράγματα και τα έχω αφήσει μισά και έτσι βλέπω να μένουν, λέω να ταξιδέψω με λίγη μουσική.
Για λίγα αυτιά...
Drowning deep in my sea of loathing
Broken your servant I kneel
(Will you give in to me?)
It seems what's left of my human side
Is slowly changing in me
(Will you give in to me?)
Looking at my own reflection
When suddenly it changes
Violently it changes (oh no)
There is no turning back now
You've woken up the demon in me
[Chorus:]
Get up, come on get down with the sickness [x3]
Open up your hate, and let it flow into me
Get up, come on get down with the sickness
You mother get up come on get down with the sickness
You fucker get up come on get down with the sickness
Madness is the gift, that has been given to me
I can see inside you, the sickness is rising
Don't try to deny what you feel
(Will you give in to me?)
It seems that all that was good has died
And is decaying in me
(Will you give in to me?)
It seems you're having some trouble
In dealing with these changes
Living with these changes (oh no)
The world is a scary place
Now that you've woken up the demon in me
[Chorus]
(And when I dream) [x4]
No mommy, don't do it again
Don't do it again
I'll be a good boy
I'll be a good boy, I promise
No mommy don't hit me
Why did you have to hit me like that, mommy?
Don't do it, you're hurting me
Why did you have to be such a bitch
Why don't you,
Why don't you just fuck off and die
Why can't you just fuck off and die
Why can't you just leave here and die
Never stick your hand in my face again bitch
FUCK YOU
I don't need this shit
You stupid sadistic abusive fucking whore
How would you like to see how it feels mommy
Here it comes, get ready to die
[Chorus (last line changed to "Madness has now come over me")]
Πέμπτη 22 Ιουλίου 2010
Θεσσαλοτίποτα Τηλεόραση. Φρουτοπία Κ2Ε26

Watch Froutopia s2e26 in Animation | View More Free Videos Online at Veoh.com
Υ.Γ. Κατεβάστε τον veoh για να βλέπετε όλο το βίντεο.
Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010
Θεσσαλοτίποτα Τηλεόραση. Φρουτοπία Κ2Ε25

Watch Froutopia s2e25 in Animation | View More Free Videos Online at Veoh.com
Υ.Γ. Κατεβάστε τον veoh για να βλέπετε όλο το βίντεο.
Δευτέρα 19 Ιουλίου 2010
Θεσσαλοτίποτα Τηλεόραση. Φρουτοπία Κ2Ε24

Watch Froutopia s2e24 in Animation | View More Free Videos Online at Veoh.com
Υ.Γ. Κατεβάστε τον veoh για να βλέπετε όλο το βίντεο.
Κυριακή 18 Ιουλίου 2010
Θεσσαλοτίποτα Τηλεόραση. Φρουτοπία Κ2Ε23

Watch Froutopia s2e23 in Animation | View More Free Videos Online at Veoh.com
Υ.Γ. Κατεβάστε τον veoh για να βλέπετε όλο το βίντεο.
Παρασκευή 16 Ιουλίου 2010
Θεσσαλοτίποτα Τηλεόραση. Φρουτοπία Κ2Ε22

Watch Froutopia s2e22 in Animation | View More Free Videos Online at Veoh.com
Υ.Γ. Κατεβάστε τον veoh για να βλέπετε όλο το βίντεο.
Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010
Τέλος εποχής
Μια εποχή τελειώνει για εμένα και μια νέα, άγνωστη ακόμα, αρχίζει. Το αφιερώνω στη γυναίκα μου και ας μην έχει ιδέα.
Κυριακή 11 Ιουλίου 2010
Θεσσαλοτίποτα Τηλεόραση. Φρουτοπία Κ2Ε21

Watch Froutopia s2e21 in Animation | View More Free Videos Online at Veoh.com
Υ.Γ. Κατεβάστε τον veoh για να βλέπετε όλο το βίντεο.
Τρίτη 6 Ιουλίου 2010
Ο μονόλογος του Τσάπλιν στο "The great dictator"
Το Τσάπλιν τον θυμόμουνα από μικρός, τότε που στην ελληνική τηλεόραση της ερτ παίζονταν κατά συρροήν ταινίες του βωβού κινηματογράφου στις οποίες ο "Σαρλώ" είχε την τιμητική του. Μου είχε μείνει στο μυαλό σαν μια "καρικατούρα" που συνεχώς έτρεχε να ξεφύγει από κάποιον αφού διαρκώς έκανε γκάφες και κατέστρεφε τα πάντα. Σαφώς, βέβαια, τότε δεν ήμουν σε θέση να καταλάβω τα νοήματα που ήθελε ο Τσάπλιν να βγάλει μέσα από τις ταινίες του. Το μόνο που καταλάβαινα ήταν το γέλιο που μου προκαλούσαν οι σκανταλιές του.
Πριν από περίπου ένα χρόνο έτυχε να δω κάπου στο ίντερνετ το Modern Times του Τσάπλιν το οποίο με εντυπωσίασε και γιαυτό τότε έγραψα και κάποια πράγματα (εδώ). Προχτές, έπειτα από κάνα μήνα που έχω την ταινία, είδα το "The great Dictator", το οποίο είναι και το πρώτο έργο στο οποίο χρησιμοποιεί όλες τις δυνατότητες που προσέφερε ο ομιλών κινηματογράφος. Από αυτήν την ταινία ξεχώρισα τον μονόλογο του Τσάπλιν στο τέλος του έργου. Πιστεύω ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν πολύ διορατικός και έξυπνος και η σάτιρά του βρισκόταν αιώνες μπροστά. Μέσα από τις ταινίες του περνούσε απίστευτα μηνύματα που κάποια έγιναν αντιληπτά χρόνια μετά. Ακριβώς αυτό συμβαίνει και στον επίλογο για τον οποίο κάνω λόγο. Εγώ πραγματικά εντυπωσιάστηκα από τις ιδέες που εκφράζει. Το πως βλέπει τον κόσμο, τις κοινωνίες και τους ανθρώπους και πως πιστεύει ότι έπρεπε να ήταν. Ο λόγος που κάνει για την καταπίεση του συστήματος, για την ελευθερία των λαών, την ανάγκη για εργασία σε όλους, την συνταξιοδότηση και πολλά άλλα που ακόμα και σήμερα προσπαθούν να μας στερήσουν.
Προσέξτε στο λόγο του τις εκφράσεις του προσώπου του, το βλέμμα του και τον ιδρώτα που στάζει στα μάγουλά του. Ακόμα και οι κινήσεις του σώματός του και των χεριών του είναι το κάτι άλλο.
Δείτε τον μονόλογο και πείτε μου τη γνώμη σας και το συζητάμε.
Υ.Γ. Εδώ θα ήθελα να σημειώσω μία φράση του φίλου μου NdN και ένα γενικότερο νόημα που βγήκε, μέσα από μια συζήτηση που είχαμε προχτές μέσω googletalk, και μου έμεινε και πιστεύω ότι κολλάει και με την ανάρτηση. "Οι επαναστάσεις δεν γίνονται για τα λεφτά. Δεν γίνονται για λίγα ευρώ μειώσεων ούτε για τις αυξήσεις στους φόρους. Οι επαναστάσεις γίνονται για κοινωνικούς λόγους. Για τo διακίωμα στην παιδεία, την σκέψη, την έκφραση. Οι επαναστάσεις γίνονται για την ελευθερία των ανθρώπων".
(σ.σ.)Αυτοί είναι οι λόγοι για τους οποίους πρέπει να επαναστατήσουμε. Μόνο όταν καταλάβουμε ότι μας τα έχουν στερήσει όλα αυτά και απαιτήσουμε να μας τα δώσουν και το αρνηθούν, θα είμαστε έτοιμοι να εξεγερθούμε. Και τότε να είστε σίγουροι ότι δεν θα γίνονται απεργίες και διαδηλώσεις τις μιας μέρας, για τα μάτια του κόσμου. Όλος ο κόσμος θα είναι στους δρόμους και θα απαιτεί. Ως τότε και όσο κανένας δεν πεινάει, υπομονή.
Πληροφορίες από ο διαδίκτυο...
Ο Τσάρλι Τσάπλιν, υποδύεται έναν διπλό ρόλο σ' αυτήν την πικρή κωμωδία: τον αρχηγό ενός φασιστικού κράτους ένα πρόσωπο που ξεκάθαρα αναφέρεται στο Αδόλφο Χίτλερ και έναν αθώο Εβραίο κουρέα υπήκοο αυτού του κράτους. Επίκαιρος όσο ποτέ ο μεγαλύτερος κωμικός όλων των εποχών σκηνοθετεί μια εύστοχη και πικρή (παρόλα τα χρόνια που περάσαν) αντιπολεμική σάτιρα .
Ύστερα από είκοσι χρόνια σε ένα νοσοκομείο, υποφέροντας από αμνησία, ένας Εβραίος κουρέας επιστρέφει στην πατρίδα του. Εκεί όμως πολλά έχουν αλλάξει, καθώς ο παρανοϊκός δικτάτορας της Τομανίας, Αντενόιντ Χίνκελ, ο οποίος είναι ολόιδιος με αυτόν, σχεδιάζει να κατακτήσει τον κόσμο ξεκινώντας ταυτόχρονα μια μεγάλη εκστρατεία αντισημιτισμού. Όμως η ομοιότητα του ντροπαλού κουρέα με το μεγαλομανή δικτάτορα θα γίνει αιτία τρομερών παρεξηγήσεων...
Ο Τσάπλιν άρχισε για πρώτη φορά να επεξεργάζεται την ιδέα του Μεγάλου Δικτάτορα όταν ένας φίλος του, ο Άγγλος σκηνοθέτης και παραγωγός Αλεξάντερ Κόρντα, τού ανέφερε ότι η κινηματογραφική του περσόνα θύμιζε πολύ τον Αδόλφο Χίτλερ. Αργότερα έμαθε μάλιστα ότι είχαν γεννηθεί με μια εβδομάδα διαφορά, είχαν περίπου το ίδιο ύψος και βάρος και ότι και οι δύο μεγάλωσαν μέσα στη φτώχεια ώσπου κατάφεραν να πετύχουν, ο καθένας φυσικά στο χώρο του. Όταν πλέον ο Τσάπλιν άρχισε να πληροφορείται τις πολιτικές πεποιθήσεις του Χίτλερ που βασίζονταν στο ρατσισμό και τις επεκτατικές ιδέες, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει την ομοιότητά τους αυτή προκειμένου να επιτεθεί στο Χίτλερ μέσω της ταινίας.
Η παραγωγή του φιλμ ξεκίνησε το 1937, όταν λίγοι πίστευαν ότι ο Ναζισμός ήταν μια τόσο καταστροφική και ολοκληρωτική ιδεολογία , όπως αποδείχθηκε το 1940 που κυκλοφόρησε η ταινία. Ο ίδιος ο Τσάπλιν δήλωσε ότι αν γνώριζε την πραγματική έκταση των κτηνωδών των Ναζί «...δε θα διακωμωδούσε ποτέ τη δολοφονική τους παράνοια».
Σύμφωνα με ντοκουμέντα από τα γυρίσματα της ταινίας, ο Τσάπλιν άρχιζε να αισθάνεται ολοένα και πιο άβολα με το να σατιρίζει τον Χίτλερ όσο περισσότερα μάθαινε για τη δράση του Χίτλερ στην Ευρώπη. Τελικά η εισβολή στη Γαλλία τον ενέπνευσε να αλλάξει το τέλος της ταινίας και να συμπεριλάβει την περίφημη ομιλία. Αρχειακό υλικό αποκάλυψε ένα εναλλακτικό τέλος που απορρίφθηκε, όπου Γερμανοί εισβάλλουν σε ένα παραδοσιακό χορό. Ο Τσάπλιν έλεγε πως το κοστούμι του Χίνκελ τον έκανε να αισθάνεται πιο επιθετικός, ενώ κοντινοί του άνθρωποι τον θυμούνται να γίνεται πιο δύσκολος στη δουλειά τις μέρες που γύριζε τις σκηνές του στο ρόλο του δικτάτορα.
Όταν κυκλοφόρησε ο Μεγάλος Δικτάτωρ, ο Χίτλερ απαγόρευσε την προβολή του σε όλες τις χώρες που συνεργάζονταν με τη Γερμανία ή βρίσκονταν υπό την κατοχή της, στην Ισπανία μάλιστα προβλήθηκε μονάχα μετά το θάνατο του στρατηγού Φράνκο, το 1975! Όμως η περιέργεια έσπρωξε το Χίτλερ να εισάγει μια κόπια, την οποία πρόβαλε όχι μία, αλλά δύο φορές! Δυστυχώς η ιστορία δεν κατέγραψε τις αντιδράσεις του. Όταν το πληροφορήθηκε ο Τσάπλιν είπε: «Θα έδινα οτιδήποτε για να μάθω τι σκεφτόταν».
Παρά το μποϊκοτάζ, η ταινία προβλήθηκε μια φορά σε γερμανικό ακροατήριο. Κάπου στα κατεχόμενα Βαλκάνια, μέλη μιας αντιστασιακή οργάνωσης αντικατέστησαν την κωμική όπερα, που παιζόταν σε ένα στρατιωτικό κινηματογράφο, με μια κόπια του Μεγάλου Δικτάτορα που παρέλαβαν από την Ελλάδα. Έτσι μια ομάδα Γερμανών στρατιωτών είχε την ευκαιρία να δει την ταινία. Κάποιοι από αυτούς εγκατέλειψαν την αίθουσα μόλις συνειδητοποίησαν τι έβλεπαν, ενώ κάποιοι άλλοι άρχισαν να πυροβολούν την οθόνη.
Ενώ κυκλοφόρησε δεκατρία χρόνια μετά το τέλος της βωβής περιόδου, ο Μεγάλος Δικτάτωρ είναι η πρώτη ταινία, στην οποία ο Τσάπλιν χρησιμοποίησε όλες τις δυνατότητες που προσέφερε ο ομιλών κινηματογράφος. Υπήρξε υποψήφια για πέντε Όσκαρ: καλύτερης σκηνοθεσίας, πρωτότυπου σεναρίου, μουσικής, Β' και φυσικά Α' ανδρικού ρόλου για την υπέροχη ερμηνεία του Τσάρλι Τσάπλιν.
Κυριακή 4 Ιουλίου 2010
Θεσσαλοτίποτα Τηλεόραση. Φρουτοπία Κ2Ε20

Watch Froutopia s2e20 in Animation | View More Free Videos Online at Veoh.com
Υ.Γ. Κατεβάστε τον veoh για να βλέπετε όλο το βίντεο.
Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010
Πλανήτης Θεσσαλοτίποτα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






